Zonlicht tappen voor je telefoon

Voor al die momenten dat je je telefoon wilt opladen, maar er geen stopcontact in de buurt is, maakt Ans Hekkenberg een zonnelader.

Beeld Bier en Brood

Het overkomt je op de onhandigste momenten. Tijdens een lange wandeling in de bossen bijvoorbeeld, waarbij je gps van vitaal belang is. Of wanneer je snel je camera aanzet om je koprollende kat te fotograferen. Na een paar dreigende zoemtonen valt je telefoon uit. Batterij leeg.

Ik geef toe: ik ben een van die mensen die vastgeplakt zit aan haar telefoon. Wanneer mijn batterij haar laatste adem uitblaast, voel ik me direct hopeloos verloren. Daarom heb ik altijd een telefoonlader in mijn tas zitten. Maar waar is een stopcontact als je er een nodig hebt?

Gelukkig is er een energiebron die wel altijd beschikbaar is: de zon. Elke minuut bereikt genoeg zonlicht de aarde om de wereldbevolking een week van energie te voorzien. Meer dan genoeg dus om mijn telefoon de dag door te helpen. Een zonnelader leek mij gemakkelijk te maken, met een zonnecel en een usb-kabeltje. Ik ging aan de slag.

Aan de slag

1 Zonnecellen zijn online te vinden, conrad.nl verkoopt ze bijvoorbeeld voor iets meer dan een tientje. Je kunt ze ook uit solar powered-tuinlampjes halen. De zonnecel die ik gebruikte, beloofde een spanning van 6 volt te geven.

2 Ik sneed een usb-kabel doormidden, met aan het einde een ingang voor een usb-stekker. Daar steken we straks een standaard usb-naar-telefoon-kabel in. De minpolen, de zwarte draadjes van de usb-kabel en zonnecel, soldeerde ik direct aan elkaar.

Tussen de pluspolen, de rode draden, bevestigde ik een diode. Die zorgt ervoor dat de stroom maar één richting op kan lopen: de telefoonaccu zal dus opladen, maar niet via hetzelfde circuit leeglopen. De diode bevestigen we met haar streepje aan de kant van de usb-kabel.

3 De telefoon laadt op 5 volt, dus ik plaatste ook een 5V-zenerdiode in de schakeling die de spanning constant houdt. We plaatsen die tussen de rode en zwarte usb-draden, waarbij de zwarte diodezijde aan de kant van de rode draad zit.

Ik plugde een usb-naar-telefoon-kabel in het uiteinde van de 'zonnelader' en keek op mijn scherm. Helaas gaf mijn telefoon geen kik. Ik vermoedde al dat ik iets te voorbarig was geweest toen ik de andere twee draden in de usb-kabel, de groene en de witte datadraden, durfde te negeren. Waarschijnlijk moesten ook deze twee een spanning leveren voordat mijn telefoon het knutselwerk als lader herkende. Ik wist alleen niet welke spanning dat was.

Beeld Bier en Brood

4 Om de benodigde spanning te achterhalen, plugde ik mijn gewone telefoonlader in het stopcontact en tastte ik de middelste twee usb-contactjes (de datadraden) af met een multimeter. De meter gaf een spanning van 0 volt aan, dus dat verklaarde het probleem niet. Ik controleerde vervolgens de usb-poort van mijn laptop, aangezien mijn telefoon ook daarop kan laden. Mijn laptop zette een spanning van 5 volt over de datadraden. Goed. Dat kon ik ook. Ik sloot de witte en groene usb-draden aan op de 5 volt van de zonnecel, en plugde de lader opnieuw in mijn telefoon. Helaas was er nog steeds geen teken van leven.

Zou het kunnen dat de benodigde spanning pas op de datadraden verschijnt zodra een telefoon aan de lader hangt? Op internet zocht ik bij welke spanningen een iPhone laadt. Ik vond tegenstrijdige berichten, dus dat schoot niet op. Wel vond ik een schakelschema van een iPhone-lader voor in de auto. Ik besloot de vier weerstanden die daarin getekend stonden, in mijn schakeling te bouwen. Ik gebruikte een weerstand van 44 k¿, twee van 47 k¿ en een van 75¿ (zie schema).

Beeld Bier en Brood

Het was avond geworden, dus de zon had me in de steek gelaten. Toch had ik spanning nodig om mijn lader te testen. Als nepzon richtte ik maar een krachtige lamp op mijn zonnecel. Een multimeter-test liet zien dat mijn nepzon volop werkte: op de rode draad stond 5 volt spanning. De weerstandschakeling leverde daarnaast 2,6 volt op de witte draad en 1,9 volt op de groene draad.

Ik plugde mijn telefoon weer in de usb-uitgang en yes! Mijn iPhone gaf een veelbelovende zoem, en begon gestaag te laden. Ook voor een Samsung bleek de lader prima te werken. Als symbolisch triomfgebaar gooide ik mijn 'echte' lader direct in de prullenmand.

5 Inmiddels was mijn knutselwerkje een spaghetti van draadjes en weerstandjes. Ik heb ze bijeen gepropt in een doosje (met de nodige isolatie om de contactpunten) waar ik de zonnecel op plakte. Dat doosje staat nu op mijn vensterbank, volop in de zon, mijn telefoon te laden en mijn stroomrekening naar beneden te brengen.

Ik heb alleen één detail over het hoofd gezien. Doordeweeks laadt mijn telefoon altijd 's nachts op, aan de zijde van mijn bed, in een compleet donkere kamer. De traditionele lader moest ik dus toch nog uit de prullenmand vissen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden