DOE MIJ ER OOK ZO EEN!Robotpak Iron Man

Wanneer kun je het robotpak kopen dat Robert Downey Jr. draagt in Iron Man?

Wetenschapsredacteur George van Hal bespreekt begerenswaardige uitvindingen uit sciencefictionfilms en zoekt uit of ze realiteit kunnen worden. Vandaag: het draagbare robotpak uit superheldenfilm Iron Man.

Het pak transformeert ingenieur Tony Stark tot superheld.

Wat?

Een robotpak dat de drager sterker maakt en zelfs laat vliegen.

Waar gezien?

In Iron Man – film en strip – bouwt ingenieur Tony Stark (in de film gespeeld door Robert Downey Jr.) een robotpak dat hem transformeert tot superheld.

Hoe dichtbij zijn we?

Draagbare robotpakken zijn allang geen sciencefiction meer. Exoskeletten, zoals dat soort pakken ook wel heten, worden in werkelijkheid niet gebruikt om buitenaardse invasies af te slaan en superschurken bij de spreekwoordelijke lurven te grijpen, maar om zwaar werk een stukje lichter te maken. Om stukadoors te helpen een muur glad te strijken, bijvoorbeeld

En ook voor mensen met een lichamelijke beperking kan zo’n robotpak uitkomst bieden. Zo ontwikkelen wetenschappers zelfs exoskeletten die verlamden weer laten lopen – een wonderlijke prestatie die tot voor kort een nadrukkelijk bijbelse bijsmaak had.

Toch maken ingenieurs ook varianten die net als het pak van Iron Man vooral bedoeld zijn als wapen. Neem het zogeheten HULC-exoskelet, ontworpen door defensiebedrijf Lockheed Martin, dat de drager sneller en sterker moest maken. Het was bedoeld om soldaten langer te laten marcheren, met zware bepakking op de rug.

Het pak was een stap vooruit ten opzichte van eerdere pogingen, zoals het XOS-exoskelet van de bedrijven Sarcos en Raytheon. Dat zag er weliswaar heel gaaf uit, maar werkte alleen wanneer het vastzat aan een dikke stroomkabel – niet bepaald handig in gevechtssituaties.

Ook het HULC-pak bleek in de praktijk niet erg goed te werken. Zo putte het de drager sneller uit. En ook opvolger TALOS liep uit op een sof. Wie eens lekker op de metalen vuist wil, moet daarom dus nog even geduld hebben. 

Maar wil je er alleen zo ‘superheld’ mogelijk uitzien, dan kun je je heil altijd nog zoeken in het strakwitte HAL-exoskelet met hippe blauwe lichten op de gewrichten. Het pak is bedoeld om zorgpersoneel te ontlasten en patiënten te helpen bewegen. Het is gemaakt door het Japanse bedrijf Cyberdyne. 

Voor sciencefictionliefhebbers is dat laatste een onheilspellend gegeven. In de Terminator-filmreeks is Cyberdyne namelijk de naam van het (fictieve) bedrijf dat Skynet ontwikkelt, een megalomane kunstmatige intelligentie die de mensheid bijna volledig uitroeit. Tot overmaat van ramp is HAL ook nog eens de naam van de boosaardige intelligentie die in 2001: A Space Odyssey moordlustig gedrag begint te vertonen. Dan is HAL-het-exoskelet toch een stuk minder verontrustend. 

HOE WETENSCHAP EN SCIENCEFICTION ELKAAR BEÏNVLOEDEN

Sneller dan het licht vliegen zoals in Star Trek, wanneer kan dat?

Computers bedienen zonder aanraking, zoals in Minority Report, wanneer kan dat?

Wanneer zoeven we op een zweefskateboard door het park à la Back to the Future 2?

Hoe ziet de toekomst eruit? Daar kan fictie veel over vertellen. Hoe fictie de wetenschap beïnvloedt, in vier lessen.

Filmmakers nemen wetenschap steeds serieuzer. En ze moeten haast wel, want wie zijn feiten niet op orde heeft wacht het hoongelach van een steeds beter ingevoerd publiek. Dit zijn de vier interessantste wetenschapsfilms van het jaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden