Waarom is andermans snurken zo hinderlijk?

Jenny Chapman (66) uit het Engelse Deeping St. James haalde in 2009 de Engelse kranten met haar gesnurk. Met pieken van 111,6 decibel overstemt ze laagvliegende straaljagers. Colin, haar echtgenoot, slaapt hun huwelijk lang al in de logeerkamer.

Een snurkende bedpartner kan het slapen flink lastig maken.Beeld Thinkstock

Dat Colin maar moeilijk slaap vat met zijn vrouw naast zich, valt te begrijpen. Maar veel andere mensen staren ook met open ogen naar het plafond, terwijl hun partner beduidend minder hard snurkt. Waarom wennen we toch zo moeilijk aan snurkgeluiden? 's Nachts kunnen we toch ook door kerkklokken, langsrazende treinen of uitgaanspubliek in de binnenstad heen slapen?

'Hoe makkelijk je aan lawaai went, hangt naast de decibellen af van je houding ten opzichte van dat lawaai', zegt Sabine Janssen. Werkzaam als psycholoog bij TNO onderzoekt Janssen onder meer de beleving van geluid in de woonomgeving. 'Als je het nut inziet van hetgeen dat geluid maakt, irriteert het je veel minder snel. Dan val je dus ook makkelijker in slaap.' Dat er 's nachts af en toe treinen moeten rijden snappen veel mensen wel: ze hebben er vrede mee. Dat geldt minder voor bonkende muziek die op onchristelijke tijden uit het huis van de buren komt. 'Val met die frustratie maar eens in slaap', lacht Janssen. Hoe je het ook wendt of keert, aan snurken valt ook weinig nut toe te kennen. Met gefrustreerd wakker liggen als gevolg.

Rest de vraag: Waarom worden snurkende mensen als Jenny zélf niet wakker van hun geronk? Ten eerste treedt het snurken vaak juist op wanneer de snurker zich in een diepe slaapfase bevindt. De geluidproductie ontstaat wanneer spieren in de keel en mond zich ontspannen, en daarmee de weg in de luchtpijp gedeeltelijk blokkeren. Het weefsel aldaar kan dan gaan flapperen als een blaadje in een herfststorm. In de diepere fasen van de slaap bereik je die staat van mond- en keelontspanning het makkelijkst. Dat terwijl de partner misschien nog in de indommel-fase zit, en daarmee een stuk kwetsbaarder is voor de boomzagerij dan de snurker zelf.

Daarnaast is de één tijdens zijn slaap überhaupt vatbaarder voor geluiden om zich heen dan de ander, mailt Eus van Someren, hoofd van de afdeling Slaap en Cognitie van het Nederlands Herseninstituut. 'Als we in slaap vallen, komen prikkels uit de omgeving toch nog aan in de sensorische hersengebieden. Maar verdere verwerking, op de manier die nodig is om er bewust van te worden, treedt veel minder op tijdens slaap.' Mensen lijken te verschillen in hoe sterk die remming van bewustzijn is tijdens de slaap. Van Someren onderzoekt op dit moment wat precies maakt dat de ene slaper zich makkelijker afsluit van zijn omgeving dan de ander. Zo is er ooit misschien een oplossing voor mensen als Colin, die de logeerkamer dan kan laten voor wat hij is.

Ook een vraag voor deze rubriek?
Mail naar gezond@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden