Waarom het injectieplan geleidelijk toch weer naar onderaan de stapel verdwijnt
© ANP

Waarom het injectieplan geleidelijk toch weer naar onderaan de stapel verdwijnt

De week in wetenschap

Opnieuw schudde Groningen. Terwijl een potentiële remedie tegen bevingen al jaren op de plank ligt.

Het rapport ligt inmiddels een jaar op mijn bureau, en toen het daar belandde was het eigenlijk ook al niet echt nieuw. Integendeel, ik kreeg het destijds toegestuurd door een van de opstellers die zich afvroeg waarom jarenlang niemand in Nederland een goed idee om de aardbevingen in Groningen tegen te gaan, serieus wilde oppakken. De Olifant in de Kamer, noemen de ingewijden het. Dat is niet aardig bedoeld.

Maandag beefde Zeerijp en lag in de opschudding het rapport opeens toch weer bovenop al mijn stapels. Voor alle zekerheid mailde trouwens de genoemde opsteller ook nog maar even: wordt het nu niet echt hoog tijd voor een verhaal over stikstofinjectie? En over de vraag waarom niemand erover praat?

Groningen is alle geklooi aan de bodem zat. Politiek is doorgaan met winnen onderhand niet langer te verkopen

Eerst stikstofinjectie. Door de aanhoudende gaswinning, daar is inmiddels iedereen van doordrongen, zakt de bodem in de regio in, geleidelijk en soms schokgewijs. Dat lijkt onvermijdelijk, maar in de jaren 2013-14 bekeek een werkgroep van de NAM het prikkelende idee om de ondergrondse druk op peil te houden door massaal stikstof in de leeggetrokken velden te persen. Technisch kan dat, ook al gebeurt het vrijwel nergens. Bijvoorbeeld door rookgassen te scheiden in CO2 en de overige 80 procent stikstof die toch in de lucht zit. Het klimaatbezwaarlijke CO2 zou dan netheidshalve in oude gasvelden op zee opgeborgen moeten worden. Het stikstof zou Loppersum en contreien kunnen stutten.

In 2016 lag er dat NAM-advies dat injectie aanbeveelt, mits eerst beter wordt uitgezocht hoe goed het werkt, of het veilig is en of het betaalbaar is. De jaren daarna kwam het injectieplan niet verder dan Haagse voetnoten. En nader onderzoek ho maar.

De vraag is natuurlijk waarom de injectietechniek almaar niet door de politiek wordt opgepakt. Het simpele antwoord is dat het duur is, heel duur. Het ingewikkelde antwoord is dat het duur is maar best wel te betalen als tegelijk de gaswinning doorgaat. Om geld te verdienen, er zit nog voor zo'n 85 miljard in de grond. En omdat er dan relatief minder stikstof moet worden gemaakt en geïnjecteerd.

Maar Groningen is alle geklooi aan de bodem zat. Politiek is doorgaan met winnen onderhand niet langer te verkopen. En dus verdwijnt het injectieplan weer geleidelijk naar onderop de stapel. Goed plan maar niet uit te leggen.