COLUMNJoost Zaat

Versoepeling voor nagelstudio’s maar niet voor verpleeghuizen: ik schaam mij diep

Dacht ik even dat de 3.474 nagelstudio’s een overbodige uitvinding uit de 21ste eeuw waren en de opwinding over het opengaan volstrekt misplaatst was: na enig zoeken bleek dat het vertroetelen van nagels een eeuwenoude traditie is. Ook uit China. In zo’n studio kun je je weer ‘laten verwennen’. Dat zit er voor ouderen en mensen met een beperking niet in. De opluchting van gezonde Nederlanders dat ze weer naar de kapper kunnen en hun nageltjes kunnen laten oppoetsen, vind ik behoorlijk misplaatst.

Want intussen staat mijn oud-collega Joop intens verdrietig voor de deur van het verpleeghuis en mag hij zijn vrouw niet zien. Ze is maar mooi gered omdat de verpleeghuizen drie dagen eerder dichtgingen dan de nagelstudio’s en kappers. Rutte kondigde eind maart immers aan dat alle maatregelen bedoeld waren om de meest kwetsbare mensen te beschermen. ‘We’ zijn alleen vergeten te vragen wat die er van vinden. Dat Joops kwaliteit van leven inmiddels tot het absolute nulpunt is gedaald, haalt de wekelijkse persconferentie niet. Af en toe krijgt hij een filmpje, beeldbellen lukt zijn vrouw niet. ‘Ze zit er nu vijf maanden, ik heb haar al bijna twee maanden niet vastgehouden. Elke keer gaat er een stukje van het leven af. Ze herkent me straks niet meer. Het zijn draconische maatregelen.’ Elke week ziet ze veertig verschillende mensen maar haar man mag ze niet zien. ‘U bent een groot gevaar, zeggen ze streng. Ik had net een soort zachte berusting over die vreselijke alzheimer, nu ben ik verdrietig en opstandig. Waarom is er geen maatwerk?’

Joop is niet de enige die zich dat afvraagt. De gevolgen van de coronacrisis wordt met subsidie van de organisatie voor gezondheidsonderzoek ZonMw inmiddels onderzocht. Kwetsbare groepen worden persoonlijk bevraagd en er gaan duizenden enquêtes de deur uit. Er wonen zo’n 105.000 mensen in verpleeghuizen en 114.000 mensen in instellingen voor gehandicapten. Al die mensen hebben partners, ouders, broers en zussen. Voor vrijwel niemand is er maatwerk. Per regio mag er vanaf maandag één verpleeghuis – aangewezen door de GGD-directeur – een beetje open. In de recente plannen voor versoepeling van de vereniging van specialisten ouderengeneeskunde Verenso, ligt de nadruk vrijwel alleen op de medische aspecten. Eerst moet er een dalende trend in aantal besmettingen en sterfte zijn, dan moeten er voldoende beschermingsmiddelen zijn en pas dan mag er één vaste bezoeker komen. Die moet bij de voordeur bezweren geen covid-19 te hebben, krijgt daar een temperatuurmeting en mondkapje en mag dan in een kamertje op anderhalve meter van zijn geliefde zitten. Lichamelijk contact wordt sterk ontraden. Wat is dat voor kwaliteit van leven, voor kwetsbaren en hun naasten?

Verzorgers en dokters hebben covid-19 op veel plekken al lang de langdurige zorg binnengesmokkeld. Die kunnen daar niks aan doen. Zij zijn aanvankelijk, net als de bewoners, gewoon vergeten. Eerst door de politiek, bestuurders, ziekenhuisdokters, media. En nu door ondernemers en ongeduldige coronakapsel- en acrylnageldragers. Wel maatwerk voor nagelstudio’s en niet voor verpleeghuis- en gehandicaptenzorg? Ik schaam mij diep.

Lees ook

Meer columns van huisarts Joost Zaat
Ik wou dat ik weer kon zorgen voor ‘mijn mensen’.

De complottheorie is snel geboren.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden