Verbeter de wereld: ga naar een haptonoom

Schrijvers en lezers vertellen hoe zij hun steentje willen bijdragen aan een betere wereld. Deze week fysiotherapeut en haptonoom Willemijn van Doorne....

Vroeger werd mij geleerd vooral voor anderen klaar te staan,maar door levenservaring wijs geworden, kan ik mezelf en anderenervan overtuigen dat je de wereld slechts kunt helpen als je zelfin balans bent.In mijn beroep als fysiotherapeute en haptotherapeute kom ikmensen tegen die klagen over hun meestal tijdelijke handicap.Wat mij aanvankelijk verbaasde, later niet meer, is het feit datmensen de oorzaak zelden bij zichzelf neerleggen, maar vooral bijhun baas, partner, familie, de maatschappij. Zodoende blijf jezelf buiten schot en hoef je niets te doen. Want jíj bent zieligen de wereld moet dat vooral zien. En maar klagen. Of niet klagenen lijdzaam je weg vervolgen.Een tijdje geleden trof ik een vrouw van in de veertig, diezeker een keer per jaar last had van acute rugklachten, of wel'spit'. De oorzaak kende ze niet, maar ze verlangde wel snellehulp om weer te kunnen functioneren. Of ik het even weer op konknappen. Met haar goedvinden besloot ik tot een andere aanpak,namelijk die van de haptonomie. Haptonomie betekent mensen beterleren voelen, door hen aan te raken. Met mijn vraag of zezichzelf wel kende, begon de zoektocht naar de oorzaak van derugklacht. Ze wist het niet te verwoorden. In de aanraking voeldeik een fikse verharding aan de buitenkant van haar lichaam. Ookhiervan was ze zich niet bewust. Maar ze wist wel dat hetallemaal de schuld was van iedereen om haar heen, want ze moestzo hard werken. Zij wilde graag zo goed mogelijk presteren alsmoeder en echtgenote en in haar baan. Ze zei bijna nooit nee, enwas dus kneedbaar voor iedere functie.Ik leerde haar haar lijf te voelen, te uiten wat ze wel ofniet prettig vond. In de loop van de therapie begon deverwondering te groeien en het inzicht dat het geen haar overkwameen kwestie was van grenzeloos zijn, onduidelijk en eenmakkelijke prooi voor anderen, die daar graag gebruik (misbruik)van maakten. Ze had de dingen onbewust laten gebeuren.Er trad verandering op. Ze voelde zich sterker worden, zowelgeestelijk als lichamelijk. Haar functioneren als moeder,echtgenote en werkneemster werd transparanter, anderen merktenduidelijker wie zij was en wat ze wel en niet wilde. De grootstewinst was dat ze nooit meer dezelfde rugklacht terugkreeg.Toen de patiënte 'klaar' was en bij het afscheid mij bedanktezei ik: 'Ook jij bedankt, het deed mij goed je te mogen helpen'. Het is goed om een ander te kunnen helpen op weg naar een beterewereld, hoe groot of klein die wereld ook moge zijn.Reageren?www.volkskrant.nl/verbeter