Uitgestorven Tasmaanse tijger geeft dna prijs

Onderzoekers hebben een flink stuk van het dna van de Tasmaanse tijger weten te ontcijferen. Opmerkelijk, want dit vleesetende buideldier is sinds 1936 uitgestorven....

Van onze verslaggever Ben van Raaij

De studie is vandaag gepubliceerd in het tijdschrift Genome Research. Het gaat om de volgorde van het mitochondriaal dna van de Tasmaanse tijger. Het kern-dna wordt later gepubliceerd.

Leden van dezelfde onderzoeksgroep onder leiding van de Amerikanen Webb Miller en Stephan Schuster publiceerden in november 2008 een groot deel van het dna van wolharige mammoet, de eerste genoombrede dna-sequentie van een uitgestorven dier.

De Tasmaanse tijger (Thylacinus cynocephalus) was een carnivoor buideldier dat leek op een kruising tussen hond en tijger. Het werd vanaf eind 19de eeuw intensief bejaagd door schapenhouders die meenden dat het dier het op hun kudden had voorzien. In 1936 stierf het laatste exemplaar in een dierentuin in Hobart, Tasmanië.

Het genetisch onderzoek, op basis van dna van twee exemplaren uit museumcollecties in de VS en Zweden, biedt inzicht in de evolutionaire positie van de Tasmaanse tijger. Zijn naaste nog levende verwant blijkt de Australische numbat, ofwel buidelmiereneter.

Opmerkelijk is dat het dna van de twee onderzochte exemplaren zo weinig verschilde. Het was zelfs vrijwel identiek. Dat maakt volgens de onderzoekers duidelijk dat het met de genetische diversiteit van de Tasmaanse tijger aan de vooravond van zijn ondergang slecht gesteld was. Dat maakte het dier extra kwetsbaar tegenover bacteriële en andere stress, een belangrijke les voor het behoud van andere bedreigde diersoorten.

Bijzonder aan het onderzoek naar de Tasmaanse tijger is dat het dna betrof uit haar, niet uit bot. Haar blijkt een ideale tijdcapsule voor ‘oud’ dna. De keratine in haar blijkt dna goed te beschermen tegen schimmels, bacteriën en andere invloeden van buitenaf.

Dat gaat niet alleen op bij ingevroren haar, zoals bij de uit de Siberische permafrost afkomstige mammoet, maar blijkbaar ook onder uiteenlopende andere condities. Het dna van de Tasmaanse tijger werd onttrokken aan een geprepareerde huid en aan een op alcohol bewaard exemplaar.

Volgens de onderzoekers toont hun studie de belofte van dna-onderzoek aan museumbeesten, ‘museomics’. Museacollecties wereldwijd bevatten vele miljoenen exemplaren van bedreigde en uitgestorven diersoorten. Via haar kun je zonder schade aan de museumstukken – een paar uitgevallen haren volstaan – wellicht toch vaststellen waarom dieren uitsterven en hoe je dat kunt voorkomen.

De onderzoekers willen nu onder meer aan de slag met het dna van de Tasmaanse duivel, ‘s wereld enig overlevende buidelroofdier.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden