Twee Nederlanders winnen Groot Dictee der Nederlandse Taal

Twee Nederlanders hebben het Groot Dictee der Nederlandse Taal gewonnen. Scenarist en regisseur Frank Ketelaar (Overspel, Publieke Werken) en Volkskrantlezer Mark Beumer versloegen in de finale het Vlaamse team van cabaretier Bart Cannaerts en De Morgen-lezer Bert De Kerpel.

De Nederlandse kandidaten tijdens het Groot Dictee 2015 in de Eerste Kamer in Den Haag. In het midden Philip Freriks Beeld Freek van den Bergh / De Volkskrant

De zestig deelnemers aan het Dictee, dit jaar geschreven door de Vlaamse schrijfster Lieve Joris, maakten gemiddeld 23 fouten. Beumer en De Kerpel hadden de beste score met beide 11 fouten.

In de nieuwe opzet streden de beste prominent en de beste krantenlezer van beide landen in een finaleronde om de winst. De Nederlanders Ketelaar en Beumer spelden in deze 'penaltyreeks met woorden' tomaten-groentesoep, of-of-, caffè latte, F-16-piloot, déjà-vugevoel en gequeued beter dan Cannaerts en De Kerpel.

Het 26ste Groot Dictee werd opgenomen in de plenaire zaal van de Eerste Kamer en zaterdagavond uitgezonden door de NTR. Op basis van een voorronde werden vijftien Nederlandse en vijftien Vlaamse krantenlezers geselecteerd. Daarnaast deden dertig Vlaamse en Nederlandse prominenten mee, onder wie presentator Ad Visser, Sparta-trainer Alex Pastoor, politiek commentator Ron Fresen en rapper Sef.

Scenarist en regisseur Frank Ketelaar (R) en Volkskrantlezer Mark Beumer (L) zijn de winnaars van het Groot Dictee 2015. Beeld Freek van den Bergh / De Volkskrant

Dicteetekst 2015

Lang leve het heen-en-weer

Ik was een pensionaatsmeisje met een goeiige nonkel die redemptorist was en 's zondags te allen tijde een soutane droeg. In de Congolese brousse praatte hij Kikongo en dronk palmwijn zo zacht als leguanenhuid.

Pontificaal gezeten in mijn bomma's fauteuil, onder de Byzantijnse afbeelding van Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand in haar karmozijnrode gewaad, een drupje Elixir d' Anvers op het ovale bijzettafeltje, liet heeroom tijdens zijn congé sigarenrook de kamer in kringelen.

Op mijn tweeëntwintigste verliet ik dit sacrosancte, breliaanse universum en verkaste naar Nederland, waar een kotelet een karbonade heette, caoutchouc rubber, een froufrou een pony en een brood niet grijs was maar bruin.

In Mokum voelde ik me algauw senang. Ik leerde jij-bakken pareren, linkmiegels vermijden en ervoer mijn expatriatie nooit als een collocatie. Allengs maakte ik kennis met hachee, gruttenpap en krentjebrij, maar ook met saté en spekkoek, en at niet alleen halal maar ook koosjer.

'Wordt mijn dochter daarginds niet te astrant?', weifelde mijn moeder. Ze prefereerde inmiddels dat ik Neerpelts sprak - alles beter dan dat gutturale Hollands. Mijn vader fulmineerde tegen het perfide drugsbeleid van de noorderburen en hun promiscuïteitbevorderende seksshops, maar hun eloquentie apprecieerde hij en het Groot Dictee miste hij niet één keer.

Jeminee, ben ik na al die jaren verkaasd? Vast en zeker, al val ik geenszins van Scylla in Charybdis wanneer ik - om te spreken met de onlangs verscheiden Drs. P - vice versa heen en weer vaar tussen beide taal- en cultuuroevers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden