Column Jasper van Kuijk

Toen de opstatijd van mijn oudste de 5 uur aantikte, vonden we het tijd voor een slaaptrainer

Denkfouten in het hedendaags ontwerp gefileerd door innovatie-expert (en cabaretier) Jasper van Kuijk. Deze week: slaaptrainer.

Omdat de biologischeklokgenen van mijn zoons voornamelijk bij mij vandaan komen, beginnen onze dagen doorgaans met een veel te vroege eruptie van energie. Toen de opstatijd van mijn oudste verschoof van 6 uur naar half 6 en daarna de 5 uur aantikte, vonden we het tijd worden voor een zogenoemde slaaptrainer, die meldt wanneer kinderen op mogen staan.

Op basis van de productbeschrijving en recensies kozen we voor Sam, een apparaat in de vorm van een schaap, met een digitaal display met daarop een analoge cijferplaat (voor kleine kinderen makkelijker af te lezen dan een digitale). De tijd instellen gaat via een soort ‘kindveilige sluiting’, waarbij je meerdere knopjes tegelijk in moet drukken, wat voorkomt dat kinderen zelf de opstatijd aanpassen. Een half uur voor de opstatijd wordt de display groen, om te laten zien dat het bijna tijd is, en als het tijd is wordt het display lichter van kleur en gaan de ogen van het schaapje open.

Over werkelijk elk aspect leek te zijn nagedacht, alleen, zo bleek toen we het apparaat daadwerkelijk gingen gebruiken, niet heel goed. Toen wij het ding kochten, was het nog niet zo lang te koop en was de enige kritiek in de reviews ‘dat een schaap natuurlijk niet een heel stoer dier is’. We kozen toch voor het schaap, omdat bij de Nijntje-slaaptrainer in de onlinerecensie stond dat het openklappen van de oogjes zoveel herrie maakte dat een kind dat op de toegestane opstatijd nog lag te slapen pardoes wakker was.

Alleen bleken de ogen van Sam met net zo’n kinderwekkende klik open te gaan als die van Nijntje. De fijnmechanicus die dit heeft ontworpen moet een behoorlijke hekel hebben aan ouders, want dit zou prima te dempen moeten zijn. Onze oplossing was om de opstatijd dan maar een half uur later te zetten en tegen de kinderen te zeggen dat, in plaats van het lichte display en openklappende oogjes, voortaan het groen worden van het display het teken was dat ze op mochten staan. Overigens bleek het verzetten van de tijd nog niet zo eenvoudig, omdat de kinderveilige instelknopjes bij nader inzien ook nogal papa-veilig waren.

Beeld de Volkskrant

Ik ken meerdere ouders die dit apparaat na twee weken uit pure frustratie ergens onder in een la hebben gestopt. En ook uit de recensies – waarvan er inmiddels meer zijn – blijkt dat er weliswaar een overduidelijke behoefte is aan wat het apparaat doet, maar dat Sam een paar steekjes laat vallen qua gebruiksgemak, hoe het die functionaliteit toegankelijk maakt. En dat lijkt er voornamelijk mee te maken te hebben dat de makers hun eigen concept niet doorhadden. Ze hebben een wekker ontworpen, terwijl dit apparaat juist kinderen in bed moet houden. Dat is geen wekker, maar een slaper.

Jasper van Kuijk op Twitter: @jaspervankuijk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden