Sm-spelletjes

Een keurig meisje, type parelketting en mantelpak, beduvelt wel haar ouders. En hoe! Julie de Guibert, zeventien, net klaar met het gymnasium, gaat helemaal niet met vriendinnen wandelen in de Pyreneeën, Julie trekt naar Parijs....

Op het Gare de Lyon verwisselt Julie haar bergschoenen voor wat ze in gedachten hoerenschoenen heeft genoemd: knalrood, met stalen naaldhakken en enkelbandjes. Want Julie - ze noemt zich Catherine - gaat de hoer spelen.

Vooral het tweede deel van De Vlucht (Signature; fl 29,95), het debuut van de Franse schrijfster Charlotte Caron, is intrigerend.Want het grootste deel van de gebeurtenissen wordt verteld vanuit de gevangenis, waar een loser terugblikt op wat er met Julie, hem en de anderen is gebeurd.

De seks wordt af en toe wel erg kinky beschreven. In het baasje-en-ondergeschikte spelen wordt de man er bijvoorbeeld door de pathologische minnares Claire op uitgestuurd om in het warenhuis Lafayette zijn lippen roze te laten stiften en zich opgemaakt naar haar huis te begeven. (Het verleden van Claire, een voormalige Miss Frankrijk, had wel iets meer uitgewerkt mogen worden.) En dat is nog maar een onschuldig voorbeeld van de sm-opdrachtjes die over en weer worden uitgedeeld.

Het boek zit vol verwijzingen naar de Franse literatuur en cinema. De achttiende-eeuwse auteur Julie l'Espinasse 'stierf aan de liefde, net als mijn Julie, die zich weer Catherine noemt, naar Catherine Deneuve in de film Belle de Jour van Luis Bunuel. Meer zeg ik er niet over. Het is een spelletje en dat moeten we vooral niet bederven', zegt Charlotte Caron in een interview.

Klinkt spannend, maar het valt de minder goed ingevoerde lezer zo goed als zeker niet direct op, natuurlijk. Nog een minpuntje: zo intrigerend als het verhaal is dat vanuit de gevangenis wordt verteld, zo bekaaid komt Julie ervan af. Want wat zocht ze nou? En waarom? Spanning? Avontuur? Opwindende seks? De lezer mag het raden. En juist omdat ze haar zaakjes zo had uitgedacht, was hier wel wat meer diepgang op z'n plaats geweest. Overigens ook wel weer eens aardig: een thriller zonder speurneus.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden