analyse

Slimme bril bleek technisch onding

Google verklaart zijn slimme bril dood, maar gaat toch opvolgers ontwikkelen. Heeft dat wel zin?

De Britse prins Charles met Google Glass. Beeld ap
De Britse prins Charles met Google Glass.Beeld ap

Privacybeschermers, restauranthouders, bioscoopeigenaren, artsen, de verkeerspolitie en andere tegenstanders van Google Glass kunnen een zucht van verlichting slaken. Google zet zijn slimme bril bij in het mausoleum van gesneefde gadgets. Maar het betekent niet het definitieve einde van de smart glasses als concept, als portable, permanente link tussen de echte wereld en internet. Dat zou een illusie zijn: de geest is uit de fles en geen honderd Google's krijgen hem daar weer in.

Ook Google erkent dat met zoveel woorden, in de verklaring die het Californische bedrijf uit liet uitgaan. De slimme bril is dood 'in zijn huidige vorm': de productie wordt gestaakt en het Explorer-project, dat een voorhoede liet experimenteren, wordt stopgezet. Maar de ontwikkeling van opvolgers gaat door en wellicht in een hogere versnelling.

Het team achter Glass verlaat het proeflab en komt onder de vleugels van Tony Fadell. Hij is de baas van Nest, tot vorig jaar een zelfstandig bedrijf, maar sinds de zomer na een overname de divisie van Google voor huisautomatisering. Nests overige producten: een slimme thermostaat en dito rookmelder.

Volgens Fadell is met Glass 'baanbrekend werk verricht en heeft het ons geleerd wat zowel consumenten als het bedrijfsleven belangrijk vinden'. Hij verheugt zich op de samenwerking met het Glass-team 'om die ideeën te verwerken in toekomstige producten'.

Intussen zullen naar schatting enkele tienduizenden pioniers, die 1.270 euro dokten voor de bril, zich voelen als de klant van de dierenwinkel uit Monty Pythons Dead Parrot-sketch.

Geen woord

Het is opvallend dat Google met geen woord rept over de redenen om te kappen met deze versie van Glass. Die zijn niet moeilijk te verzinnen: technisch gezien was het een onding. Om überhaupt te functioneren, moest de gebruiker zijn gadget koppelen aan een smartphone.

De bril was niet meer dan tweede scherm voor de mobiele telefoon, die je alleen niet meer uit je zak hoefde te halen om e-mails te lezen. De Glass had geen SIM-kaart aan boord voor rechtstreeks mobiel internet. De bediening met spraakcommando's en vegende gebaren was klunzig. De batterijduur was bespottelijk kort. De foto- en videocamera gaven een korrelig beeld.

Stuk voor stuk tekortkomingen die snel zouden zijn verholpen bij de voortschrijdende technologie.

Dat ligt minder eenvoudig op allerhande maatschappelijke ongemakken die aan het licht kwamen nadat Google Glass in april 2013 werd geïntroduceerd. Privacyvoorvechters vreesden voor straten en pleinen vol met kleine Big Brothers. Restauranthouders wilden hun gasten vrijwaren van stiekeme camera's. De politie was bang voor brokken in het verkeer. Artsen voorspelden oogkwalen.

Google noemde die sociale weerstand overtrokken, maar het weerde zelf wel dragers van een Glass van zijn aandeelhoudersvergadering. Het bedrijf probeerde ook de angst voor Orwelliaanse toestanden weg te nemen door bijvoorbeeld gezichtsherkennings-apps uit zijn app-winkel te weren. Dat weerhield anderen, zoals de politie in Dubai, er niet van zulke apps te ontwikkelen.

Google zwijgt in alle talen over hoe het nu verder wil met de Glass. In dat opzicht is er niks veranderd in anderhalf jaar: de slimme bril blijft een antwoord op zoek naar een vraag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden