Opzouten: stilaan een Ruttiaans begrip geworden

Volkskrantlezers vinden veel. En misschien wel het meest vinden ze iets van ons taalgebruik. Terecht?

Wie?
Nogmaals Arnout Manger uit Monnickendam.

Wanneer?
De krant van woensdag 25 januari.

Wat?
'Leuk dat u vorige week mijn opmerking over schepte en schiep even in de krant hebt behandeld. Nog leuker had ik het gevonden indien het merkwaardige gebruik van opzouten was aangestipt.'

Wat is daarmee?
Manger schreef ons er eerder over. Het is stilaan een Ruttiaans begrip geworden dat 'wegwezen' betekent. Alleen: dat betekent het (nog) niet. Van Dale geeft vooralsnog slechts twee betekenissen aan opzouten: 'in het zout leggen' en 'laten liggen, voorlopig niet gebruiken'. Maar hoe gaat dat met taal? Zoals Manger schrijft: 'Sterker dan weggaan of wegwezen, maar minder grof dan oprotten. Blijkbaar voorziet het gebruik van opzouten in een behoefte en is het onomkeerbaar.'

Dus?
Hoewel ons de betekenis 'wegwezen' voor de hand liggend en zelfs bekend voorkomt, kan de Volkskrant voor alle duidelijkheid en eenduidigheid beter niet voor de troepen uit lopen en zich houden aan de betekenissen die Van Dale geeft.

De lezer heeft een punt?
Daar kan in dit geval een volmondig ja op volgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden