Onze poesiealbums zaten vol met poezenplaatjes

Afwisselend betuigen Stella Bergsma en Sylvia Witteman hun liefde voor Nederlandse woorden die je niet vaak genoeg meer hoort. Deze week: poesiealbum

Zelf raak ik altijd alles kwijt, maar bij een kennis zag ik hem laatst in de kast staan: het poesiealbum uit haar kindertijd. Meteen dacht ik terug aan mijn eigen exemplaar. Dat was van geel imitatie-lakleer, met een goudkleurig slotje en in krullerige letters 'Poesiealbum' erop.

Van mijn moeder had ik geleerd dat het een Duits woord was, dat je diende uit te spreken als 'poweezíé-album'. En dat deed ik ook. Thuis. Maar niet op school, want daar zei iederéén 'poesiealbum'. Logisch ook, er stonden zo veel plaatjes van poesjes in dat er weinig anders op zat.

Roze, blauwe en gouden poesjes, met strikjes en glittertjes. Er was geen meisjesachtiger bezit dan een poesie-album. Geen onrustiger bezit, ook. Hoe meer versjes erin stonden, des te meer waard was je, als meisje. Je leende het uit, telkens aan een ander klasgenootje. Die schreef er dan een gedichtje in, plakte er nog een paar poezenplaatjes bij, en dan kreeg je het weer terug.

Die gedichtjes waren allemaal ook al zo meisjesachtig. 'Het mooiste in een meisjesleven/ is geen geld of overvloed/ maar een trouw en vriendelijk hartje/ en een zonnig blij gemoed.' Of: 'Dweil de keuken, dweil de gang/ vang de spinnen, wees niet bang/ schil de piepers, kook de pap/ dan vindt iedereen je knap.'

Ik had geen vriendelijk hartje of zonnig, blij gemoed. Wel had ik een hekel aan aardappels schillen en dweilen, ik was doodsbang van spinnen, gruwde van pap en niemand vond mij knap. Mijn poesiealbum wilde daarom ook maar niet echt vol raken. Het gedichtje dat er het vaakst instond was erg kort. Het ging als volgt: 'Tip, tap top/ mijn pen is op.'

Mijn dochter heb ik nooit een poesiealbum gegeven. Ze bestaan geloof ik niet meer. Tenminste, dat hoop ik van harte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden