Column Jasper van Kuijk

Onze nieuwe autosleutel is helemaal symmetrisch – en totaal onbruikbaar in het donker

Denkfouten in het hedendaags ontwerp gefileerd door innovatie-expert (en cabaretier) Jasper van Kuijk. Deze week: keyless drive.

Het huis op het Zweedse platteland waar ik dit jaar met mijn gezin woon is volslagen onbereikbaar per openbaar vervoer en dus hebben we naast onze oude trouwe Volvo V50 nu ook een nieuwe oude V70. Onze nieuwe aanwinst heeft ‘keyless drive’, wat wil zeggen dat je de autodeur kunt openen en weg kunt rijden met de sleutel annex afstandsbediening nog in je zak. Die sleutel is een retestrak vormgegeven, eh ja, ‘vormpje’. Helemaal symmetrisch, met zes identieke knopjes met subtiele icoontjes.

En dus is het ding totaal onbruikbaar in het donker.

De geraffineerde knopjes zijn op de tast niet te onderscheiden, waardoor het maar afwachten is of je de auto opent, afsluit of het alarm in werking zet. Sterker nog, doordat die hele niet-sleutel zo symmetrisch is en de knopjes zo subtiel, kun je nauwelijks voelen of je überhaupt op de kant drukt waar de knopjes zitten.

Nu kun je op zich met keyless drive in je auto stappen zonder op de afstandsbediening te klikken, maar soms wil je je auto even op afstand laten oplichten, bijvoorbeeld om hem te vinden of omdat je wat licht erbij fijn vindt.

Beeld Volkskrant Infographics

Nee, dan de sleutel van die oude V50. Alle functies (openen, sluiten, licht aan, alarm) hebben een duidelijk verschillend knopje, met contrastrijke iconen, goede plaatsing en knopvormen die op de tast te herkennen zijn. Knopje voor openen is ingedeukt, sluiten is een bobbeltje, licht aan is een rond knopje en het alarm is een driehoekige knop. Het is een bijzonder goed ontworpen tactiele (fysieke, voelbare) gebruiksinterface.

Meestal zijn de aanwijzingen hoe je een product of interface moet gebruiken visueel of auditief, zoals teksten op digitale knoppen of een piepje als de oven op temperatuur is. Maar een interface, of onderdelen daarvan, kan ook tactiel zijn. Denk aan de fysieke knoppen op een magnetron, of de geleidelijnen voor blinden en slechtzienden op stations. Helaas zie je tegenwoordig dat interactieontwerpers veelal gericht zijn op het digitale en dat ze fysieke interactiemogelijkheden over het hoofd zien. Ze missen zogezegd het fingerspitzengefühl.

Maar in het donker naar je auto lopen is nu net een gebruikscontext waarin visuele interface-elementen niet zoveel zin hebben. Gelukkig hebben ze daar bij Volvo een oplossing voor bedacht. Of oplossing: een merkwaardig ineffectieve poging om met nog meer elektronica een zelfgecreëerd probleem op te lossen. Een van de zes identieke knopjes op de niet-sleutel (‘i’) laat – veel te kort – drie gekleurde ledjes oplichten bij de belangrijkste knopjes. Helaas is dat i-knopje exact hetzelfde vormgegeven als de andere knoppen en zit het pal naast de alarmknop.

Aan de andere kant: als je per ongeluk het alarm af laat gaan, krijg je wel heel duidelijke feedback over waar je auto staat. Weliswaar alleen visueel en auditief, maar toch.

Jasper op Twitter: @Jaspervankuijk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden