Nederlander bedient zich te graag van andere taal

Wij laten ons graag voorstaan op onze kennis van andere talen. Maar volgens Cees Boer gaat het wel erg ver om zelfs Nederlandstaligen in het Engels tegemoet te treden....

CEES BOER

IN 1981 ben ik naar Brussel verhuisd om daar te gaan werken als ambtenaar van de Europese Gemeenschap/Unie. Als je 16 jaar in het nabije buitenland woont (zo nabij dat je de ontwikkelingen in Nederland prima kunt blijven volgen via krant en televisie), word je natuurlijk ook beïnvloed door andere gewoonten en culturen.

In mijn werk heb ik contacten met mensen uit alle landen van de Europese Unie. De werktalen in de gebouwen van de EU zijn Frans, en in toenemende mate ook Engels. Aangezien niet elke ambtenaar een tolk aan zijn/haar zijde heeft, lijkt dit wel de beste oplossing.

Het valt mij echter in mijn contacten met de collega's op dat het respect voor de eigen taal en cultuur altijd heel groot blijft. Om maar dicht bij huis te blijven: de Vlamingen zijn zich veel meer bewust van de waarde van hun taal en cultuur dan de Nederlanders.

Het overgrote deel van de Nederlanders heeft geen enkel respect voor de Nederlandse taal. Om deze stelling te illustreren een aantal voorbeelden: documenten opgesteld door het Nederlandse voorzitterschap, bestemd voor het publiek, zijn niet zelden in het Engels opgesteld, terwijl er honderden hoog opgeleide vertalers beschikbaar zijn om deze teksten in alle talen van de Unie te vertalen.

Persconferenties door Nederlandse ministers worden in het Engels gegeven terwijl de tolken werkeloos zitten toe te kijken.

Vorige week was ik in Amsterdam voor de Eurotop. Gelukkig heb ik de vele grachten en de coffeeshops (. . .) gezien, anders zou ik me in Londen hebben gewaand. Werkelijk overal werd ik in het Engels aangesproken. Pas nadat ik er nadrukkelijk op wees dat ik Nederlands sprak, gingen de Amsterdammers schoorvoetend over op hun moers taal.

Bij mijn Vlaamse collega's lukte zelfs dat niet. Alhoewel zij uitstekend Nederlands spreken, was hun Vlaams accent voor de Amsterdammers genoeg reden om te volharden in het Engels.

Het toppunt was mijn bezoek aan een chique winkelpromenade, waar ik in een schoenenwinkel informeerde naar de prijs van de tentoongestelde koopwaar: ik werd in het Engels te woord gestaan (waar ik al aan begon te wennen), maar na het bekend geven van mijn moedertaal, antwoordde de verkoopster dat zij helaas alleen Engels sprak. Zij was echter bereid om een collega te roepen die de Nederlandse taal wel machtig was.

In het hotel waar wij verbleven was voor de gasten een informatiekanaal op de televisie aangesloten. In drie talen maar liefst: Engels, Frans en Duits.

Ik vraag me af of dit soort van gebrek aan respect voor de eigen taal ook in andere landen van de wereld voorkomt. Ik hoop echter dat de ogen van mijn landgenoten bijtijds opengaan. De kennis van vreemde talen ten behoeve van buitenlandse bezoekers is iets dat zeker hogelijk door hen wordt gewaardeerd, maar vergeet toch niet dat ook het Nederlands een belangrijke taal is, die niet mag verworden tot een dialect.

Neem een voorbeeld aan de Vlamingen, die met de Franse dreiging in de rug hun taal verdedigen.

Cees Boer is ambtenaar van de Europese Unie te Brussel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden