Animatie van bewegende spermacellen
Animatie van bewegende spermacellen © Flickr

Nanorobotjes niet van sperma te onderscheiden

Twentse ingenieurs hebben nanorobotjes gemaakt die onder de microscoop op het eerste gezicht niet van zwemmende spermacellen te onderscheiden zijn. In een artikel in het blad Applied Physics Letters zeggen ze dat het kunstzaad wellicht zelfs bruikbaar kan zijn bij reageerbuisbevruchtingen.

Belangrijkste toepassing, zegt hoofdonderzoeker Sarthak Misra van het Enschedese MIRA instituut voor biomechanica, is echter te verwachten in de toediening van geneesmiddelen.

De Twentse onderzoekers maken in hun clean rooms met etstechnieken microscopische staafjes silicium. De staafjes lopen uit op een breder kopje waar een magnetisch elementje van kobalt-nikkel is ingebed.

Zwembeweging
Dat magneetje gaat heen en weer bewegen in een oscillerend zwak magnetisch veld, zodat een slingerbeweging in de silicium staart ontstaat. In een vloeistof als water gaat de cel daardoor voortwaarts bewegen. De kunstmatige zwembeweging is te sturen. Op video's van de experimenten bewegen de cellen met een snelheid van een millimeter in twintig seconden.

Eind vorig jaar kwam een Duitse groep in Dresden in het nieuws met nanobuisjes die werden aangedreven met echte menselijke zaadcellen, die er aan één kant in waren vastgezet. Prof. Oliver Schmidt van het Duitse instituut zegt onder de indruk te zijn van de nieuwe Twentse resultaten. 'Het systeem werkt, en is zowel in onderzoek als in de kliniek natuurlijk te prefereren boven gebruik van echt sperma.'