'Massaslachtingen bedreigen kangoeroes'

Berichten verspreiden zich vaak razendsnel, of ze nu kloppen of niet. Wij proberen de zin van de onzin te scheiden. Vandaag: Massaslachtingen in Australië bedreigen de kangoeroes. 

Door Tomas van Dijk

Van wie komt de claim?

De Partij voor de Dieren vertoonde onlangs in het EU-parlement in Brussel de nieuwe documentaire Kangaroo, over de kangoeroejacht in Australië. ‘De jacht bedreigt het voortbestaan van kangoeroepopulaties’, stelt PvdD-Europarlementariër Anja Hazekamp op de website van de partij. Ze pleit voor een Europees importverbod op kangoeroevlees.

Klopt het?

Sinds 1984 mag op ongeveer de helft van het oppervlak van het continent gejaagd worden op de rode reuzenkangoeroe, de westelijke grijze reuzenkangoeroe, de oostelijke grijze reuzenkangoeroe en de bergkangoeroe. De populatiedichtheden worden geschat door tellingen vanuit de lucht. Om een idee te geven: in 2001 waren er naar schatting 57 miljoen volwassen dieren in de jaaggebieden, in 2007 24 miljoen en dit jaar 46 miljoen. Jaarlijks mag ongeveer vijftien procent worden afgeschoten. Een duurzaam quotum, meent de overheid.

Waarom denkt de PvdD daar anders over? Een medewerker van Hazekamp verwijst naar onderzoek van bioloog Ray Mjadwesch van de actiegroep Kangaroos At Risk. Hij heeft voor een aantal locaties in de staat New South Wales kangoeroetellingen uit 2000 vergeleken met die uit 2010. ‘Het aantal gebieden waar de grijze reuzenkangoeroe is verdwenen nam toe van 45 procent tot 69%’, mailt Mjadwesch. En ook de rode reuzenkangoeroe heeft het volgens hem zwaar. ‘Het zijn vooralsnog snapshots. Ik werk aan meer kaarten.’

Weinig ecologen steunen Mjadwesch, leert een rondgang van de Volkskrant. Zelf zegt hij dat de kangoeroe-industrie de wetenschap heeft gekaapt. ‘The industry subverted science’.

Het onderzoek van Mjadwesch is niet gepubliceerd. Christopher Johnson, hoogleraar Wildlife Conservation aan de Universiteit van Tasmanië, ziet dat niet snel gebeuren. ‘Op basis van data van slechts twee jaren en de luttele locaties die Mjadwesch onderzocht, kun je geen harde conclusies trekken. Daarvoor is de jaarlijkse variatie te groot. De populatiedichtheden hangen sterk af van regenval. Geen enkel tijdschrift accepteert dit werk.’

Johnson was enkele jaren terug de voorzitter van een onderzoeksgroep van de internationale unie voor natuurbescherming, IUCN, die de status van buideldieren onderzocht. De IUCN beschouwt de vier grote kangoeroesoorten niet als bedreigd.

‘Sterker, we denken dat ze de laatste 200 jaar in aantal zijn toegenomen doordat er talloze waterplekken en graslanden voor vee zijn gecreëerd, waar de grote buideldieren van profiteren, en doordat er minder dingo’s zijn, de natuurlijke vijand van kangoeroes.’

Ecoloog Karl Vernes van de University of New England wil dat de aandacht verschuift naar de talloze kleine buideldieren. ‘De dwergrotskangoeroe, de kangoeroerat Bettongia tropica, de teugelstekelstaartkangoeroe… het gros van de kleine soorten is wel met uitsterven bedreigd, niet door jagers, maar door toedoen van katten en vossen en doordat hun leefgebieden verdwijnen.’

Conclusie:

De vier grote kangoeroes waarop wordt gejaagd, worden niet met uitsterven bedreigd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden