Maak uw eigen klimaat

Urenlang kunnen de kinderen zoet zijn met de computer en anders u wel. Met de pc wordt gespeurd naar informatie, de boekhouding wordt bijgehouden, er worden spelletjes gedaan of gediscussieerd op een nieuwsgroep....

Eric Hendriks

Daar is wel degelijk emplooi voor, denkt Myles Allen, onderzoeker bij het Rutherford Appleton Laboratory in Didcot, Groot-Brittannië. Als miljoenen particulieren nou eens zouden helpen met het klimaatonderzoek, zou dat een grote steun in de rug zijn voor deze wetenschap. Heb je kans dat u of een van uw nazaten in 2050 kan claimen vijftig jaar ervoor het juiste klimaat te hebben voorspeld.

Dat laatste is geen sinecure. Op de wereldklimaatconferenties die de laatste jaren zijn gehouden - Buenos Aires vorig jaar en in Kyoto in 1997 - hebben politici en ambtenaren tevergeefs geprobeerd sluitende afspraken te maken om de uitstoot van het broeikasgas CO2 te beteugelen. Politieke onwil, jawel, maar de onwilligen konden wel verwijzen naar het klimaatonderzoek dat bij de conferenties werd gebruikt. Dat zit namelijk vol onzekerheden.

Klimaatresearch is gebaseerd op computermodellen waarin talloze factoren zijn verwerkt die bij het weer een rol spelen. Dat kunnen zeestromen zijn, natuurlijke temperatuurschommelingen, menselijke activiteiten, enzovoorts, met al hun oorzaken en gevolgen en hun inwerking op elkaar.

Om te voorspellen hoe al die factoren in de toekomst met elkaar een klimaat zullen vormen, zijn aannames nodig. Stel, de mensheid stoot in 2025 10 procent meer kooldioxide uit dan in 1990, wat zijn dan de gevolgen voor de temperaturen op aarde, de vochtigheid, de zeestromingen, enzovoorts? En hoe verandert het model als we één of meerdere aannames wijzigen, bijvoorbeeld als we het cijfer 10 procent CO2 -uitstoot veranderen in 5 procent?

Miljoenen varianten worden mogelijk door wijzigingen van de aannames. Met de bestaande computercapaciteit kunnen die niet allemaal worden doorgerekend, hoe groot de computers van de onderzoekers ook zijn. Gevolg: meer onzekerheid dan gewenst is. Schakel daarom particulieren in, miljoenen liefst, geef ieder van hen een deel van de gegevens en laat ze die thuis op hun pc's doorrekenen, luidt de oproep van Allen, deze week afgedrukt in Nature.

Dat zou best zinvol kunnen zijn, zegt onderzoeker drs. Toon Moene van het KNMI. 'Maar of je daarmee voldoende onzekerheden elimineert, durf ik niet te zeggen.

'Mógelijk is zo'n aanpak in principe wel: in Amerika wordt nu al klimaatonderzoek gedaan met vele werkstations. Maar als je particulieren inschakelt, zul je wel eerst moeten testen of de programmatuur van de thuiscomputers geschikt is.' Zowel Moene als Allen verwijst naar een precedent: de speurtocht naar intelligent leven in het heelal wordt al voor een deel met honderdduizenden gezins-pc's uitgevoerd, waarbij Internet als communicatiekanaal met de onderzoekers fungeert.

Allen ziet nog een voordeel van massale inschakeling van gezinnen: meer betrokkenheid van het publiek bij het broeikas-probleem. Het klimaatonderzoek, schrijft hij in zijn oproep, speelt zich nu af in grote, gecentraliseerde instituten en dat bevordert die betrokkenheid niet. 'En zolang politici alleen maar voorstellen doen waarvan ze denken dat ze die kunnen verkopen aan een onverschillige bevolking, lijkt het onwaarschijnlijk dat de uitstoot van broeikasgassen significant zal afnemen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden