ColumnJasper van Kuijk

Kantoortuinen voor kinderen: bij scholen zonder binnenmuren gaan bij mij alle alarmbellen af

null Beeld

De Gelderlander gaf een eerste inkijkje in het nieuwe Integraal Educatief Kind Centrum (IEKC) Het Gele Park in Lichtenvoorde. Ik werd al enigszins zenuwachtig van de benaming ‘Integraal Educatief Kind Centrum (IEKC)’, maar bij de aankondiging dat het pand geen binnenmuren had, gingen bij mij alle alarmbellen af.

Toen ik drie maanden was, zijn mijn ouders vanuit Den Haag naar Den Helder verhuisd omdat mijn vader daar als leraar Engels aan de slag kon bij het Johannescollege. Een school met een zeer innovatief schoolgebouw waar veel lesruimtes geen muren hadden. Twee jaar later stonden er alsnog muren tussen de leslokalen. In zijn hilarisch wrange boek Lelystad beschrijft Joris van Casteren een vergelijkbaar proces op de lokale scholengemeenschap. En er zijn genoeg recentere voorbeelden van muurloos begonnen onderwijsgebouwen waar dan gaandeweg toch maar wat wandjes in verschenen. Kennelijk toch een onderschat concept, muren.

Het is ook wel wat apart dat we in deze tijd, waarin we schoorvoetend tot de conclusie moeten komen dat als het aankomt op concentratie en welbevinden kantoortuinen eigenlijk helemaal niet zo’n goed idee zijn, we wel kinderkantoortuinen gaan invoeren.

Natuurlijk, je moet blijven vernieuwen, anders sta je stil. Maar uiteindelijk is het doel niet iets nieuws. Iedereen kan iets nieuws bedenken. IJs met stofzuigerzaksnippers. Een auto die maximaal duizend kilometer kan rijden en dan zichzelf opblaast. Een tablet die je alleen kunt bedienen met mes en vork. Allemaal nieuw. Maar je wilt niet per se iets nieuws. Je wilt iets nieuws dat werkt. Dát is het doel van innovatie.

Mijn ongemak met zo’n experimenteel schoolgebouw zit ook hierin: als een commerciële innovatie niet aanslaat, dan laten mensen het simpelweg links liggen en is het financiële risico voor het bedrijf of de investeerder. Maar als een innovatief schoolgebouw niet blijkt te werken, dan is er publiek geld en vooral het welbevinden van leerlingen en leraren mee gemoeid.

Dus als je dan toch nóg eens wil proberen of een schoolgebouw (pardon, Integraal Educatief Kind Centrum (IEKC)) niet toevallig zonder muren kan, dan hoop ik wel dat er goed is gekeken naar die mislukte open schoolgebouwen uit de jaren zeventig. Of naar de recentere roc’s met alsnog dichtgemetselde open leerpleinen. Om daarvan te leren. En eigenlijk is het beter om zoiets niet uit te proberen met je nieuwe schoolgebouw, maar met het oude. Als dat toch op de nominatie staat om gesloopt of verherbouwd te worden, gooi dan eens wat muren uit lokalen en kijk hoe dat werkt. Dan gebruik je je oude gebouw als prototype voor het nieuwe gebouw.

Eén ding vond ik wel hoopgevend aan het artikel over Het Gele Park, en dat is dat er bouwtechnisch rekening mee is gehouden dat er alsnog muren geplaatst moeten worden. Mocht het nodig zijn, dan scheelt dat in ieder geval qua kosten en knullige gipswandjes.

- Beeld -
-Beeld -

Jasper van Kuijk op Twitter: @jaspervankuijk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden