AnalyseZero Latency

Is deze nieuwe VR-hal in Rotterdam de toekomst van kinderfeestjes?

Bezoekers van Zero Latency VR in Rotterdam spelen Outbreak Origins.Beeld Simon Lenskens

Je kunt lasergamen of paintballen, je kunt ook op steeds meer plekken naar de virtualrealityhal. Het Australische Zero Latency opende er deze week een in Rotterdam. Het nieuwe groepsuitje?

‘Jullie belanden dadelijk in een stad, de zombies komen eraan’, zegt Maarten Peelen (35) met een grote glimlach op zijn gezicht. In zijn hand houdt hij een plastic geweer – ‘met deze jongen gaan jullie ze te lijf’. We zien in een video dat de hoofden van bloeddorstige 3D-zombies kunnen exploderen, mits we er dadelijk goed op richten. Op de achtergrond klinkt hardrockmuziek. De 9-jarige Sas kijkt met grote ogen naar de bloedende lichamen. ‘Zijn moeder vindt het niets dat ik hem vandaag meeneem’, zegt Sas’ vader in Brabants accent. ‘Maar ik vind het prima. Thuis speelt hij Call of Duty ook op zombiemodus.’

We zijn beland op de persdag voor een nieuwe virtualrealityhal in Rotterdam, die donderdag 6 februari is geopend. Geen paintball, airsoft of lasergamen, maar met een VR-bril en een plastic geweer op digitale zombies knallen. De afgelopen vier jaar streken zo’n 35 VR-arcadehallen neer in Nederland. Bij sommige kun je net als hier vrij rondlopen door een virtuele wereld. Dit is de eerste van Zero Latency. Na vestigingen in onder andere Melbourne, Singapore, Japan en het Verenigd Koninkrijk opent de 42ste hal van het internationale VR-entertainmentbedrijf op een bedrijventerrein bij de Euromast. En wel in de oude autogarage waar de bioscoophit De Marathon werd opgenomen, de feelgoodfilm met Frank Lammers en Stefan de Walle over vier mannen die meedoen aan de Rotterdamse Marathon om hun autogarage te redden.

VR-halhouder Peelen, die Zero Latency met een oud-studiegenoot naar Nederland haalde, knoopt een speciale rugzak om bij de 9-jarige Sas. Daarin zit een computer, waarop de hoofdtelefoon en bril zijn aangesloten. Sas en vijf andere deelnemers worden behangen met Zero Latency-uitrusting en klaargemaakt voor de strijd. We gaan niet tegen elkaar strijden, maar na de sessie van een half uur blijkt uit het scorebord wel wie van ons de beste zombiekiller is.

Moge de beste winnen.

Achter de schermen bij de VR-hal in Rotterdam.Beeld Simon Lenskens

Laadruimte

Met geweren in de aanslag en brillen en koptelefoons op ons hoofd betreden we het halletje van 200 vierkante meter. Het is niet veel groter dan een zwembad op een Franse camping, maar de digitale laadruimte die we betreden strekt zo ver als het oog reikt. We krijgen instructies om in oplichtende vakken plaats te nemen. In plaats van de mensen die net nog naast me stonden in hun gewone vrijetijdskleding, zie ik nu 3D-personages in militaire kostuums die zo uit een Call of Duty-spel weggelopen lijken. De sciencefictionachtige laadruimte verandert in een militaire schietbaan, waar we onze wapens mogen uitproberen. Voorzichtig schuifelen we naar onze schietposities. Kom je te dicht bij elkaar of bij de ‘echte’ muur van de hal, dan pauzeert het spel.

De techniek werkt als volgt: in elke bril zitten twee cameraatjes die op de vloer en muur van de hal gericht zijn. Die zijn bekleed met patronen, waardoor we onze plek in de virtuele wereld krijgen. Andere hallen, zoals die van het Nederlandse VR Arcade, gebruiken een systeem met een camera in het plafond. Volgens Peelen is dat minder accuraat, volgens directeur Sander Bos van VR Arcade biedt dat juist meer mogelijkheden, zoals de tracking van handen en voeten. In Rotterdam zien we onze handen inderdaad niet bewegen (hoewel dat volgens Peelen technisch gezien wel kan met handschoenen, die ze nog niet aanbieden).

Zombiekillers aan het werk in de virtualrealityhal van Zero Latency in Rotterdam, die is gevestigd in de oude autogarage waar De Marathon is opgenomen. Beeld Simon Lenskens

Wat we wel zien, zijn hordes zombies die ineens op ons komen afstormen. Dit spel is vier jaar oud, puur grafisch zien de ondoden er achterhaald en soms zelfs haperend uit. Toch voelt het zintuiglijk alsof je echt in een hal wordt opgesloten en er echt belagers op je afkomen. Fysiek voel ik me alerter dan wanneer ik besef dat ik te laat ben voor een belangrijke afspraak. Het richten en schieten werkt soepel en accuraat. Hoewel er geen terugslag is bij het afvuren van kogels, geven de harde knallen het gevoel dat ik in een bekende zombiefilm als 28 Days Later of Dawn of the Dead zit. Over de headset krijs ik (als enige) geregeld van schrik, als ik weer ontdek dat er een hongerige zombiemevrouw achter me staat. Nog zo’n rare zintuiglijke waarneming: als je een virtuele trap beklimt, voelt het in je onderbuik alsof je echt omhoog gaat. Het brein wordt voor de gek gehouden en vult die waarneming aan.

Tegenslagen

Gamefanaat Peelen werd een paar jaar geleden zelf door virtuele zombies bestormd, in de Spaanse vestiging van Zero Latency. Hij kreeg er de ingeving om een hal in Nederland te openen en vroeg zijn ondernemende oud-studievriend Vitas Kersbergen (37) om compagnon te worden.

Na tegenslagen met locaties, vergunningen en investeerders, reden ze per toeval langs de oude garage uit De Marathon. Die stond leeg en bleek te huur. Familieleden vertrouwden op Peelens enthousiasme en staken geld in zijn plan. Voor een paar ton werd de overeenkomst met het Australische VR-bedrijf gesloten. Deze vestiging is dus niet van Zero Latency: Peelen en Kersbergen runnen hun bedrijf, ze betalen voor de technologie. ‘En we krijgen steeds updates en nieuwe games.’

De zes deelnemers zien er van buiten wereldvreemder uit dan dansers in een stille disco. Maar qua adrenaline voelt dit alsof we als 12-jarigen voor het eerst in de achtbaan gaan. Voor een van de deelnemers lijkt dat ook te kloppen, hem wordt het halverwege te intens. Hij sterft in de zombieplaag en verlaat de hal. Over de headset kletsen Sas en zijn vader rustig over het effect op zombielichamen van hun shotguns. Tijdens het eindbaasgevecht met een helikopter lijkt het weinig te schelen wie bovenaan het scorebord zal eindigen.

Over de headset kletsen Sas en zijn vader rustig over het effect op zombielichamen van hun shotguns.Beeld Simon Lenskens

De laatste zombie is gestorven. De soldaat die ons verliet en onderaan eindigde, blijkt een vijftiger die een lokale party-agenda beheert voor jongeren, hij zit nu verslagen aan de bar met een flesje cola. De enige vrouwelijke deelnemer blijkt de grootste killer: 170 dode zombies maar liefst, waarvan 39 met headshots. Zelfverzekerd kijkt ze ons aan.

Wordt zombiejagen het nieuwe kinderfeestje? Nee, zegt Peelen. ‘We richten ons vooral op bedrijfsuitjes en vriendengroepen. Cijfers van Zero Latency tonen dat daar de meeste klanten zitten.’ Ouders kunnen gerust zijn. De Amerikaanse VR-exploitant The Void heeft aangekondigd om naar Den Haag te komen. Dit bedrijf werkt samen met Disney, dus ongetwijfeld kunnen kinderen daar binnenkort de wat minder enge werelden van Star Wars en The Avengers betreden.

Beeld uit de VR-zombiegame Outbreak Origins die te spelen is bij Zero Latency. Beeld Zero Latency

‘Erg oud spel’

Ondanks de akelig zintuiglijke beleving is er ook kritiek op de Zero Latency-hal. Zo komt de zombiegame uit 2016, volgens VR-expert Tim Nijland ‘heel erg oud’ in VR-termen. Peelen verzekert dat er later dit jaar nieuwere spellen komen. De Rotterdamse hal is daarnaast wat duurder dan sommige Nederlandse concurrenten: voor een half uur spelen (uitleg van tevoren niet meegerekend) betaal je doordeweeks 34 euro en in het weekeinde 39 euro – bijna evenveel als een toegangskaartje voor de Efteling. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden