Ionica Smeets vraagt zich af wat presentator Pieter Hulst van haar zou willen

Ionica zag een getal

Foto de Volkskrant

Donderdag werd de eerste aflevering van Wetenschap havermoutpap uitgezonden. Zoals Philip Freriks het in de aankondiging omschreef: 'Het best bekeken wetenschappelijke wetenschapsprogramma van de VPRO - op dit moment.' In de eerste uitzending gaf presentator Pieter Hulst tips voor succes in de liefde, gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek. Bijvoorbeeld de tip om tijdens een afspraakje iets heel spannends te doen, omdat je het gevoel van opwinding daarna associeert met degene met wie je samen was tijdens het avontuur.

Ik kende veel van de studies die voorbij kwamen al, doordat ik sinds twee jaar samen met Pieter Hulst de Nationale Wetenschapsquiz presenteer. En daar geeft hij mij ook steeds handige tips. Zo vertelde hij tijdens een repetitie trots dat hij elke dag een half uur tongzoende met zijn vriendin, omdat Japans onderzoek liet zien dat dit helpt tegen hooikoorts. Hij voegde er later aan toe dat bij dat ingeplande zoenen de romantiek er wel een beetje vanaf ging.

Bij elke redactievergadering wrijft Hulst me in dat zijn studie, psychologie, zoveel nuttiger is dan de mijne, wiskunde. Of zoals hij het laatst in een interview met Het Parool zei: 'Leuk hoor, die stelling van Pythagoras, maar die gebruik ik alleen als ik heel dringend de lange zijde van iets moet berekenen.' Kijk, als je kritiek op wiskunde zó verwoordt, dan kan zelfs ik erom lachen.

Een jaar of vijf terug werd ik al gewezen op Pieter Hulst. Een vriend uit Amsterdam jubelde over een wetenschapsprogramma op hun lokale zender AT5. Nu zijn mensen uit Amsterdam altijd nogal enthousiast over dingen die uit Amsterdam komen, dus ik was in eerste instantie wat sceptisch. Maar dat programma, Wetenschap in de wetenschap dat alleen de wetenschap wetenschappelijk is, bleek minstens zo leuk als zijn krankzinnige titel.

Later kwam ik Hulst tegen toen Philip Freriks hem in een oudejaarsprogramma tipte als hét mediatalent voor 2015. Freriks roemde Hulsts eigenzinnigheid, originaliteit, humor en relativering. Al die eigenschappen zie je goed terug in Wetenschap havermoutpap. Welk ander wetenschapsprogramma laat een rubriekje aankondigen door een handpop met strijkorkestje? En wie laat een wetenschapper beelden van een experiment terugkijken op de buik van een Teletubby? En dan heeft Hulst op de een of andere manier ook nog Philip Freriks overgehaald om de introductie van zijn nieuwe programma in te spreken als een ouderwetse omroeper.

Ongetwijfeld heeft Hulst daarbij een van die psychologische trucs ingezet waar hij altijd zo enthousiast over is. Zo noemt hij bijvoorbeeld vaak het reciprociteitsprincipe: als je mensen iets geeft, of iets voor hen doet, dan hebben ze de neiging om iets terug te willen doen. Hulst bracht televisieredacties tompoucen als hij hun een idee wilde verkopen en terwijl ik dit typ besef ik dat Hulst mij óók weleens tompoucen heeft gegeven. Wat zou hij eigenlijk van mij willen? En waarom noemt hij zo vaak getallen als hij in mijn buurt is en benadrukt hij vooral de 5.300 als hij over een studie met 5.300 lapdances vertelt?

Ik ga maar eens goed opletten bij de komende afleveringen van Wetenschap havermoutpap. Ik weet dat er nog een aflevering over het thema beïnvloeding komt, want daarin ga ik iets vertellen over misleidende grafieken. Maar ik ben heel benieuwd welke andere trucs ik van Hulst kan leren.

Meer over