In Nature

Diederik Wiersma is een oud-promovendus van mij die nu in Florence werkt. Regelmatig werken we nog samen en een half jaar geleden hebben we een gezamenlijk artikel geschreven....

AD LAGENDIJK

Ik was daartegen. Nature is voor natuurkundigen niet het belangrijkste tijdschrift. Wel moet ik toegeven dat het blad onder fysici snel aan populariteit wint.

Wiersma had veruit het meeste werk verricht. Zijn stem was doorslaggevend en dus zou het Nature worden. Aan de hoofdredacteur van dit blad vroeg ik er extra op te letten dat ons artikel niet te veel zou worden vertraagd door de beoordelaars. Ons stuk bevat een ontdekking waarnaar wij, en anderen, al zo'n tien jaar op zoek zijn. Nature beloofde het beoordelingsproces nauwlettend te volgen.

Toch gebeurde het onvermijdelijke. Eén van de beoordelaars lag dwars. Hij eiste dat wij onze waarnemingen zouden herhalen bij andere temperaturen. Andere temperaturen! Dat betekent lagere temperaturen. Afkoelen. Werken met vloeibare stikstof en vloeibaar helium. Dat zou een vertraging van minstens een jaar betekenen. Onze protesten hielpen niet.

Gelukkig kwam Wiersma met een briljante suggestie. 'De temperatuur verlagen? Ik verhoog gewoon de temperatuur met een paar honderd graden door er een föhn op te zetten.' Het experiment was in een paar dagen gedaan en bevestigde onze eerdere waarnemingen. De beoordelaar was tevreden en Nature accepteerde ons artikel voor publicatie.

Nu kwam de volgende stap: hoe komen we in het persbericht van Nature. Dat bleek geen probleem want op dat idee was de redactie zelf ook al gekomen. Ze hadden zelfs besloten in hun rubriek News and Viewsaandacht aan ons werk te besteden. Perfect.

En dan de laatste stap: de voorpagina. Zouden we een plaat voor de voorpagina mogen leveren? Jammer genoeg bevatte ons artikel alleen maar saaie grafieken, ongeschikt voor de voorpagina. Overleg gepleegd met Nature. Een mooi plaatje dat onze vondst zou illustreren, zou een kans maken om op de voorpagina te komen. De eerstvolgende gelegenheid zou de uitgave zijn van 18 december. Die kleine vertraging in de publicatie vonden we geen probleem. Als we de voorpagina maar zouden halen.

Een mooi plaatje. Dat betekent een afbeelding met veel kleurentinten en mooi perspectief. Ons werk gaat over licht en hoe dat in bepaalde materialen kan verdwalen. We besloten de lichtsterkte in zo'n materiaal weer te geven. Het zou er voor een leek uit gaan zien als een vallei met daarin drie grote, ver uit elkaar liggende rotspartijen.

Ik wist dat het een moeilijk karwei zou worden. Een volle pagina in kleur, met een hoge resolutie en met veel kleuren, dat zou het uiterste vergen van mijn computer en de programmatuur. Meteen geheugen en een harde schijf bijgekocht. Ook nog een aantal grafische computerprogramma's aangeschaft. En inderdaad: het ene na het andere programma crashte. Gigantisch grote bestanden over en weer sturen naar Florence is geen sinecure.

Na er twee volledige weekenden en vele avonden aan besteed te hebben, hadden we eindelijk een illustratie waar we tevreden over waren. Blauwgrijze bergen, verlicht met van rechts komend licht. Prachtige schaduwpartijen. Eén top was precies zo hoog gemaakt dat die op de voorpagina tussen de 'r' en de 'e' van het woord Nature op de voorpagina zou doorgaan.

De plaat als bestand opgestuurd naar Nature. Toen de artdirector ons bestand inlas, crashte haar computer bijna onmiddellijk. Ze kon onze illustratie voor slechts tien seconden zien. Maar: 'It looked lovely', zei ze. Na wat heen en weer sturen, hadden ze eindelijk een goed plaatje.

De redacteur van de sectie natuurkunde van Nature stelde binnen de redactie ons plaatje kandidaat voor de voorpagina. In de vergadering van 4 december zou de gehele redactie besluiten of ze onze illustratie dan wel de kandidaat-voorpagina van een van de andere secties zou gebruiken.

Ze besloot onze plaat te nemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden