COLUMNJasper van Kuijk

In de podcast ‘13 Minutes to the Moon’ hoor je wat een enorm onzekere onderneming radicale innovatie is

In de dertien minuten voorafgaand aan de eerste maanlanding van Apollo 11, waarin de maanlander loskoppelde en afdaalde naar het maanoppervlak, kwam alles bij elkaar: tomeloze ambitie, technisch vernuft, onvoorziene problemen en menselijk improvisatievermogen. De BBC heeft een fantastische podcast gemaakt met deze meeslepende dertien minuten als spil, genaamd 13 Minutes to the Moon.

Presentator Kevin Fong is arts, maar is ook opgeleid als astrofysicus en ruimtevaartingenieur, en heeft gewerkt bij Nasa, op de afdeling ‘Menselijk Aanpassingsvermogen en Tegenmaatregelen’. Dus hij weet waar hij het over heeft, maar ook hoe je daarover moet vertellen. Daarbovenop komen dan nog steengoede research, originele audio-opnamen van de missie, en interviews met astronauten, ingenieurs en vluchtleiders. Dat alles voorafgegaan door heerlijk hysterisch hoogdravende herkenningsmuziek van Hans Zimmer (o.a. Gladiator, Inception, The Dark Knight).

Ik werd op de podcast gewezen door een student. Zo gaat dat vaker, ik leer minstens zo veel van de studenten die ik begeleid als zij (hopelijk) van mij. En ik kan me heel goed voorstellen waarom deze student strategisch ontwerpen enthousiast was: gaandeweg komen allerlei belangrijke aspecten van radicale innovatie aan bod.

Hoe president Kennedy als leider een ambitieus, maar ook helder doel stelt: voor het einde van het decennium gaan de VS een mens op de maan zetten en veilig terugbrengen naar de aarde. Ook wordt duidelijk wat een enorm onzekere onderneming radicale innovatie is, en hoe bruut veel tijd en geld het kan vergen. Hoe voor de maanmissie het bedrijfsleven en universiteiten samenwerkten (de zogenaamde triple helix) en hoe innoveren geen happy-go-lucky brainstorm met gekleurde post-its is. Het is moeilijk en pijnlijk. Het Apollo-programma was ook mismanagement, stress, gestrande huwelijken en er vielen zelfs doden toen de bemanning van Apollo 1 levend in hun capsule verbrandde tijdens een oefening.

Al luisterend neemt je besef toe van hoe enorm de uitdagingen waren en hoe inventief de oplossingen, mede ontwikkeld door een hele sloot piepjonge ingenieurs – de gemiddelde leeftijd van de vluchtleiding was 28. Het is een schets van een ander Amerika dan we nu zien.

Luister naar 13 Minutes to the Moon en als iemand om je heen dan ooit nog gratuit verzucht ‘We kunnen wél naar de maan, maar we kunnen niet [vul hier iets in dat simpel lijkt]’, dan kun je zeggen: ‘Geef me negen jaar, 2 procent van het bruto nationaal product en de namen van drie mensen die hun leven moeten opofferen en ik regel het voor je.’

Het is zoals Kennedy het destijds in zijn aankondiging stelde: ‘We gaan niet naar de maan omdat het makkelijk is, maar omdat het moeilijk is.’ Dat is precies wat 13 Minutes to the Moon zo inspirerend maakt. De podcast maakt duidelijk welke enorme problemen wij als mensheid kunnen overwinnen als we het echt willen. Het zijn twaalf afleveringen hoop.

Jasper van Kuijk op Twitter: @jaspervankuijk

Beeld Volkskrant Infographics
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden