Review

Game van de week: Twin Peaks, maar dan van punten en lijnen in Life is Strange

De dag dat er iemand huilt op level 17 is de dag dat games hun bestaansrecht als verhalend medium waarmaken, zei Steven Spielberg ooit. De grote Amerikaanse regisseur kan met dit Franse spel de zakdoeken klaarleggen.

Life is Strange, maar de koffie staat klaar. Beeld Dontnod Entertainment

Er zijn fraaiere gelegenheden denkbaar waarin mensen bij zichzelf een verborgen talent of vaardigheid ontdekken. Helaas voor de 18-jarige Maxine 'Max' Caulfield is het damestoilet op haar school de plek waar ze zich voor het eerst realiseert dat ze in de toekomst kan kijken en dat ze de tijd kan terugspoelen, voor enkele minuten.

In een visioen ziet Max hoe een meisje een jongen geld probeert af te persen door hem als kleine drugsdealer te ontmaskeren, waarop de jongen een pistool trekt en zijn plaaggeest neerschiet. Terug in het hier en nu spoedt Max naar het toilet en voorkomt de schietpartij door het brandalarm te activeren.

Door de zweem van het bovennatuurlijke, gecombineerd met de beklemmende sfeer en de belangrijkste rollen voor jonge vrouwen brengt het computerspel Life of Strange herinneringen tot leven van Twin Peaks, een succesvolle tv-serie uit het begin van de jaren negentig. Er ontbreekt alleen nog een dwerg die achterstevoren praat.

Beeld Dontnod Entertainment
Beeld Dontnod Entertainment

Life is Strange is een game die vorig jaar met tussenpozen van zes weken in vijf afleveringen verscheen en nu gebundeld op schijf is uitgebracht. Voor een beeldavontuur met vrouwen in de hoofdrol en in de traditie van verhalende kies-en-klik-games, niet het best verkopende genre, was deze titel een behoorlijk succes. De gok van de Japanse uitgever Square Enix met deze Franse productie betaalde zich uit.

Tijdmanipulatie is de alles voortstuwende factor in Life is Strange. Hoofdpersonage Max, een schioliere die een opleiding volgt tot fotograaf, wendt haar bovennatuurlijke gaven aan om een ramp te voorkomen die haar dorp dreigt te treffen - een ramp die zich ook in een visioen aan haar heeft geopenbaard.

Tussen de bedrijven door probeert ze de vermissing op te lossen van een vriendin van haar oude schoolkameraad Chloe, het meisje dat ze redde bij het voorval in de dames-wc.

Beeld Dontnod Entertainment

Max' vermogen om de tijd terug te draaien is geen goedkope truc zoals in andere games om fouten te herstellen. Sterker nog, elke ingreep heeft consequenties en leidt lang niet altijd tot de best mogelijke uitkomst in iedere situatie. Een verwijzing naar de vlindertheorie is toevallig noch terloops: op de momenten dat de game ingrijpt in de tijd dwarrelt er ook echt een vlinder door het beeld.

Knapper dan het plot is dat de Franse ontwikkelaar Dontnod Entertainment volstrekt geloofwaardige personages weet neer te zetten, karakters van wie je vergeet dat ze alleen bestaan als je (spel)computer aanstaat. Dat is geen geringe prestatie voor een game.

Van Steven Spielberg is de uitspraak dat games pas hun plaats als vertellend medium hebben verdiend als 'iemand durft toe te geven dat hij huilde bij level 17'. De Amerikaanse regisseur hoeft voor een volgende film niet ver te zoeken naar een script. Het ligt voor hem klaar in Life is Strange.

Life Is Strange (Dontnod Entertainment/Square Enix)
Uitgebracht voor Xbox One & 360, Windows, PlayStation 3 & 4
Geschikt bevonden voor 16 jaar en ouder

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden