Review

Game van de week - Star Fox Zero, een kruising van Star Wars met Diergaarde Blijdorp

Nee, bezweert Nintendo: Zero is geen prequel, sequel noch remake of reboot. Toch borduurt de nieuwste Star Fox-game voort op de eerste successen van een kleine kwart eeuw terug. Missie geslaagd?

De Fabeltjeskrant, maar dan met raketten en ruimtemonsters. Beeld Nintendo

Beestenboel

Het is niet zo moeilijk om Star Fox in een paar woorden te beschrijven: de gamereeks is een kruising van de ark van Noach met Star Wars, waarin Luke Skywalker is vervangen door een vos wier vader in een gevecht met opstandelingen is omgekomen. Alleen een zwaar astmatische vaderfiguur ontbreekt in deze kosmische Diergaarde Blijdorp.

Zo mal zijn de overeenkomsten tussen Star Fox en Star Wars niet: de game werd geboren tussen de twee trilogieën van de filmsaga in, in 1993, toen we het eerste drieluik van George Lucas al tien jaar achter de kiezen hadden en het nog zes jaar zou duren voordat de Amerikaanse regisseur de draad weer zou oppakken met The Phantom Menace.

Een andere overeenkomst is dat de latere delen van Star Fox net als de episoden I, II en III van Star Wars in de ogen van velen nooit hebben kunnen tippen aan de afleveringen van het begin. Van Star Fox wordt gezegd, voornamelijk door dertigers en veertigers, dat het debuut in 1993 en Star Fox 64 vier jaar later de lat zo hoog hebben gelegd dat de drie latere titels slechts bleke aftreksels zijn.

Feit is dat Nintendo kennelijk ook heeft geworsteld met dit fenomeen. Liefst vier aangekondigde games werden nooit uitgebracht - hoewel er eentje in een andere vorm alsnog verscheen (Star Fox Adventures).

Wij weten waar Google Glass is gebleven. Beeld Nintendo
Beeld Nintendo

Complexe besturing

Nu is er dan Star Fox Zero, waarvan Nintendo bezweert dat het een prequel, sequel noch remake of reboot is van de originele game uit 1993, hoewel het allerlei aspecten met het debuut deelt.

Het is evenwel niet moeilijk vast te stellen dat Zero ook niet vreselijk veel afwijkt van het format en de vorm die een kleine kwart eeuw geleden de basis legde voor het succes van het debuut van Fox McCloud en zijn ruimtereizende kameraden. We vliegen, lopen en rollen in ruimtevaartuigen en voertuigen door de kosmos en over planeetoppervlakken, terwijl we tegenstanders overhoop schieten in een vertelling die er verder weinig toe doet (nog iets wat Star Fox en Star Wars delen).

Absoluut uniek, opmerkelijk en net als Gods wegen zelden aangenaam is de complexe besturing van Star Fox Zero. Op je tv-scherm krijgt de speler een overzicht te zien, op afstand uit third person-perspectief, van zijn omgeving met hemellichamen en de vijand. Op het scherm van de GamePad van de Wii U is het blikveld kleiner, zien we de wereld door de ogen van Star Fox en door een vizier dat je op vijandelijke ruimteschepen moet richten.

Het wordt nog ingewikkelder omdat je je wapens richt door de GamePad te kantelen, maar tegelijkertijd met de stuurknuppels van Wii U's bedieningspaneel je ruimteschip moet sturen. 'Dat voelt een beetje alsof je met je ene hand een tuinhek schildert terwijl je met de andere een poes steriliseert', stelt recensent Jurjen in Power Unlimited, en hij overdrijft amper.

Niet voor niks is Star Fox met twee spelers te spelen, waarbij de een het ruimteschip bedient en het ander de wapens. De game lijkt speciaal hiervoor gemaakt.

Beeld Nintendo

Planetair corvee

Te prijzen is de variatie aan ruimtevaar- en voertuigen in Star Fox Zero, al is niet elk onderdeel van Fox McClouds vloot een even groot genoegen is om te bedienen. Sommige missies met tragere toestellen op planeten voelen toch erg aan als corvee voor de spannende hoofdstukken waarin we zwiepend, zwaaiend, koprollend en loops draaiend door het luchtledige knallen.

Wisselend ook, maar dat is minder positief bedoeld, is de beeldkwaliteit van Star Fox Zero. Sommige omgevingen zien er wel schamel uit, met decors van gepixeleerd bordkarton. Niettemin is Zero de fraaiste Star Fox ooit - wat ook weer niet zo'n verdienste is als je de capaciteiten van de Wii U vergelijkt met die van de eerdere consoles waarop de vos zijn passie preekte. Het kón niet anders dan beter zijn.

Star Fox Zero werd gemaakt door de grootsten uit de gamesindustrie. Mr. Nintendo himself Shigeru Miyamoto bemoeide zich er tegenaan, in samenspraak met PlatinumGames dat een reputatie opbouwde met Viewtiful Joe, Okami, God Hand, Vanquish en Bayonetta. Zo'n bundeling van talent is dus ook geen garantie dat er een briljante game ontstaat.

Het is te hopen dat Star Fox in de toekomst nog een kans krijgt. Dat het zijn eigen J.J. Abrams vindt die de reeks weer wakker kust. En niet in een 'galaxy far, far away', maar op de volgende spelcomputer van Nintendo - de NX die volgend jaar maart moet verschijnen.

Star Fox Zero (Nintendo EPD/PlatinumGames)
Uitgebracht voor de Wii U
Geschikt bevonden voor 7 jaar en ouder (PEGI)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden