Review

Game van de week: Destiny 2, een briljant cowboy-cliché in ruimtepak

Ook schietspellen in een science-fiction-setting voldoen aan de wetten van de western: laden, richten, vuren, missen. Destiny 2 doet dat in een briljante vorm, al gebeurt dit zonder veel te sleutelen aan de succesformule van de eerste Destiny-game.

Bijl? Zwaard? Game of Thrones ontmoet Star Wars in Destiny 2. Beeld Bungie

Het is een deprimerende gedachte: in het jaar 2800 vegen we nog steeds met een bezem.

Die kennis halen we uit Destiny 2, de jongste game van de Amerikaanse studio Bungie. Het is het vervolg op de eerste Destiny, die sinds zijn debuut in 2014 evenveel is geprezen als verguisd. In een van de scènes ontmoeten we als aardse strijder een robot die ongeïnspireerd stof staat weg te vegen met een bezem, terwijl om hem heen de boel aan gruzelementen wordt geschoten.

De bezem is niet het enige anachronisme in Destiny 2. Je zou denken dat er in zeven eeuwen toch enorme vooruitgang is geboekt op het gebied van kleding en wapentuig, maar de strijders zien er toch erg uit als middeleeuwse ridders met onnodige lappen wapperend textiel, en sommigen lopen rond met bijlen en speren. In een moderne variant weliswaar, maar ze moeten er nog steeds primitief mee in de rondte hakken en steken.

En als we schieten, is het nog heel vaak met kogels - en niet eens kogels die niet zelf hun doel zoeken, hoewel de modernste wapens dat vandaag de dag al wel kunnen.

Dat het slagveld van de toekomst in games altijd oogt als de 'Shootout at the O.K. Corral' (1881), als een western dus, is een uitvloeisel van de spelmechanismen achter de first person shooter, het schietspel waarin we als speler over de loop van het geweer de wereld inkijken.

In onze huidige wereld maken we ons op voor oorlogen die volledig worden uitgevochten door robots. In futuristische oorlogen in games hebben we zelf de vuurwapens in handen uit onze jaren zestig, wapens die je moet herladen, wapens met een beperkte hoeveelheid munitie (kogels), wapens die je zelf moet richten. Daar zit hem de uitdaging, daar zit hem het spel.

Beeld Bungie
De decorbouwers van Bungie draaiden overuren voor Destiny 2. Beeld Bungie

Herhaling van HALO

Destiny 2 is helemaal gericht op de bevrediging van onze oerdriften, de jacht, de ervaring van de terugslag van het wapen en de geur van kruit. Het óógt erg modern, maar op een wijze waarop ook Star Wars modern lijkt, terwijl je je daar kunt afvragen wat er nou zo revolutionair nieuw is aan een lichtzwaard.

Veel nieuws brengt Destiny 2 niet ter tafel, in het science-fiction-genre noch in het genre van massively multiplayer online-games, de games waarin je online met en tegen anderen ten strijde trekt. Het verhaal heeft nog minder om het lijf dan een streaker tijdens een voetbalwedstrijd: het is het tot atomair niveau versleten cliché van de mensheid die vecht om zijn voortbestaan tegen kwaadsappige aliens: reptielachtige wezens van drie verdiepingen hoog met de stem van de verteller uit een Hollywood-griezelfilm-trailer.

Bungie is eigenlijk nooit opgehouden met HALO, de sf-serie die de Amerikanen (en een Hollander) jarenlang voor Microsoft maakten, de vaandeldrager van zijn Xbox-spelcomputer. HALO en Destiny hebben meer raakvlakken dan verschillen. Maar als er een game is die de gameliefhebber in huis moet halen is het wel deze tweede aflevering van Destiny, die alle fouten verhelpt die in de al even overrompelende eerste Destiny zaten - en er een weeffout aan toevoegt.

Destiny 2 is een perfecte first person shooter, die briljant en moeiteloos solo-spel en online meermansgevechten door elkaar weeft. Het is een spel dat de middelmatige gamer (*kijkt in de spiegel*) zijn triomfen gunt, zonder het hem al te gemakkelijk te maken.

Er is een hoop uit te puzzelen en te ontdekken, er is een ruim palet aan nevenmissies en er is een komische noot in de vorm van medestrijder Cayde-6, die veel overeenkomsten vertoont met Deadpool (zonder de obsceniteiten).

Cliché-alien met cliché-martelaar. Beeld Bungie

Groter en beter

In productiewaarden, zoals dat in de filmwereld heet, heeft Destiny 2 het beste wat Bungie te bieden heeft, met decors zo indrukwekkend dat je de neiging hebt om stil te staan om je aan het uitzicht te verlustigen - wat tijdens een guerrillastrijd als deze niet vreselijk verkiesbaar is.

Alles is beter en groter aan Destiny 2, beter en groter dan het eerste avontuur. Onvermijdelijk betekent dat ook dat Destiny 2 meer van hetzelfde is. Dat hoeft geen onoverkomelijk bezwaar te zijn. Dat geldt niet voor de microbetalingen die Bungie heeft geïntroduceerd en die het bedrijf op hevige kritiek is komen te staan. Het is onder gamers not done dat een game tegen betaling een voordeel in gevechtskracht biedt.

Het kapitalisme - dat gaat het toch niet nog eens zeven eeuwen uitzingen, toch?

Destiny 2 (Bungie/Activision)
Uitgebracht voor Xbox One, PlayStation 4 en vanaf 24 oktober voor Windows
Geschikt bevonden voor 16 jaar en ouder (PEGI)

Moderne ridder met ouderwetse vuurkracht. Beeld Bungie
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.