Review

Game van de week: de stille, sombere, sinistere en schitterende wereld van Inside

Hoe zou de Deense studio Playdead ooit het succes kunnen evenaren van hun hit Limbo uit 2010? Dat was zes jaar de vraag. Het antwoord is meer van het overrompelende en fascinerende zelfde.

Peter van Ammelrooy
Mysterieuze omgevingen in Inside. Beeld Playdead
Mysterieuze omgevingen in Inside.Beeld Playdead

In 2010 deden twee Deense gamemakers de wereld versteld staan met een donker en somber avontuur over een naamloos jongetje, op de vlucht voor iets onbekends, klimmend en klauterend door een wereld in zwart en wit, bezaaid met de afgrijselijkste valkuilen en valstrikken.

Zes jaar later na het huizenhoog geprezen Limbo brengen Arnt Jensen en Dino Patti van de studio Playhead, geholpen door een team van freelancers, hun tweede spel uit. Over een naamloos jongetjes, op de vlucht voor iets onbekends, klimmend en klauterend door een wereld bezaaid met de gruwelijkste valkuilen en valstrikken.

Het verschil? In Inside zien we meer kleuren.

null Beeld Playdead
Beeld Playdead
null Beeld Playdead
Beeld Playdead

Je zou Jensen en Patti kunnen beschuldigen van luiheid. Ze hebben de formule van hun onverwachte en spectaculaire kaskraker uit 2010 slechts licht gewijzigd. Ze hebben het veilig gehouden. Hun tweemansbedrijf gedraagt zich daarmee als een grote gamesuitgever of -studio, die jaar na jaar dezelfde games uitbrengt (Call of Duty, FIFA) om de geldstroom maar op gang te houden.

Aan de andere kant: de gemiddelde gamer is ook niet zo dol op verandering. Wat is er mis mee om hem nog een keer hetzelfde gerecht voor te schotelen, met exact dezelfde ingrediënten en een amper aangepaste receptuur?

Als je Inside afdoet als een gemakzuchtig vervolg op Limbo, maar dan gemaakt met meer budget, doe je Jensen en Patti absoluut tekort. Ja, Inside deelt het gros van de elementen van Limbo, maar het doet ook genoeg dingen anders om een hoge waardering af te dwingen.

null Beeld Playdead
Beeld Playdead

Opnieuw dompelen de Denen ons onder in het gamesequivalent van een film noir, met beelden die een beklemmende sfeer oproepen. We moeten mechanische puzzels oplossen, objecten verplaatsen om hindernissen te kunnen nemen, en in een later stadium kunnen we zelfs ogenschijnlijk levenloze lichamen controleren. Net als in Limbo worden we door schade en schande wijzer, de schade verbeeld door het bloederige sterven van de hoofdpersoon.

Er is geen verhaal, er zijn geen aanwijzingen waarom onze protagonist zonder gezicht op de vlucht is, wie hem op de hielen zit en welk akelig lot de wereld heeft getroffen. Er is geen dialoog, geen verteller achter de schermen, geen plot, maar alles wel gevat in een schitterend visueel universum. Het landschap uit Limbo, de jungle en het moeras, is vervangen door beelden uit een fabriek en een industriële ruïne. En er lopen meer mensen in deze werelden rond, al lijken de meesten meer dood dan levend.

Inside is wat uitdagingen evenwichtiger opgebouwd dan zijn voorganger. Daar ging de tweede helft van het spel onder zware en complexe puzzels gebukt en haakten velen gefrustreerd af. Inside weet de gamer over te halen om vol te houden, ook al heeft hij de held al tientallen keren laten sneuvelen.

Het nieuwe Deense kunstwerk is een game waar geen enkele serieuze gamer omheen kan. De schrijver Tom Bissell noemde Limbo 'Super Mario Bros. zoals Ingmar Bergman hem zou hebben gemaakt. Inside is Super Mario Bros. bedacht door Orson Welles.

null Beeld Playdead
Beeld Playdead

Inside (Playdead)¿
Uitgebracht voor Xbox One en PC
Geschikt bevonden voor 18 jaar en ouder

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden