Review

Game van de week: de nieuwe Homerus, zomaar in Super Mario Odyssey

Aan de formule van Super Mario heeft Nintendo sinds 1985 nooit al te veel durven te sleutelen. In het echte debuut van zijn mascotte op de Switch-spelcomputer gaan wel een hoop Mario-conventies overboord. Het resultaat? Een klassieker. Een klein meesterwerk.

Mario onder de mensen in Super Mario Odyssey. Beeld Nintendo

De grootste openbaring van Super Mario Odyssey is niet dat de gesjeesde loodgieter met piepstemmetje zijn beste, grootste en meest uitdagende avontuur beleeft in zijn 37 jaar als gamespersonage. Of dat hij voor het eerst met ontbloot bovenlijf valt te bewonderen. Nee, na drie decennia komen we er eindelijk achter waarom zijn aartsvijand Bowser spel na spel - even onvermijdelijk als de dood en de belastingen - prinses Peach ontvoert.

Hij wil de prinses trouwen. Trouwen! Wat een heerlijk ouderwetse schurk is deze drakerige schildpad. In Bowsers woordenboek staat 'schaken' niet voor het bordspel met koning, toren, dame, pion, paard en loper, maar voor het kapen van de potentiële bruid van een ander.

Hier volgt een lolbederver: ook aan het einde van deze odyssee krijgen Mario en Peach mekaar wéér niet (ongetwijfeld tot Mario's chagrijn, briljant vertolkt door columniste Amelia Tait in The New Statesman). Waarmee Nintendo een traditie voortzet die al twintig Super Mario-titels duurt en die vermoedelijk zal doorgaan tot de definitieve ondergang van het Paddenstoelenrijk.

Als het Mushroom Kingdom en Paaseiland op een plek vallen. Beeld Nintendo
Mario zoekt Nemo. Beeld Nintendo

Feest

Ook na deze spoiler blijven we iedere gameliefhebber aanraden om als de wiedeweerga naar de speciaalzaak te rennen en daar Super Mario Odyssey aan te schaffen (en een Nintendo Switch-spelcomputer, als die geheel ten onrechte nog in je leven ontbreekt). Want deze odyssee is een groots feest. Eén voor in de eregalerij van allergrootste games.

Wat geen slechte prestatie is voor een spel waarin Super Mario er met de pet naar gooit.

Dat gooien heeft evenwel een doel in Super Mario Odyssey. Afhankelijk van de setting en de situatie verandert Mario's pet in wat we ook maar nodig hebben om onze held in blauwe overall verder op weg te helpen in zijn langdurige en avontuurlijke rondzwerving. Het scala aan mogelijkheden is oneindig - Mario's pet kan in kogels veranderen, trappen, vissen, ritssluitingen, tanks, dinosaurussen, putdeksels, een wandelende kerstboom en een kikvors die ongelooflijk hoog kan springen.

Je blijft met de pet smijten in kinderlijke verwondering, om te zien welk wezen of object een betoverende transformatie ondergaat.

Duizenddingendoekje

Hoe komt Mario's pet aan die bovennatuurlijke gaven?

In de openingsscène van Super Mario Odyssey zien we hoe Bowser, al gekleed in wit bruidspak, prinses Peach schaakt, de loodgieter tijdelijk het loodje laat leggen en met zijn lompe poten op Mario's hoofddeksel gaat staan. Als deus ex machina blijkt zich in de buurt een kleine geest op te houden, Cappy genaamd. Die biedt Mario aan te helpen bij de ontzetting van Peach en van zijn eigen zus Tiara. Cappy en Mario's rode pet smelten ineen tot het hoedvormig equivalent van een duizenddingendoekje, dat alles verandert waarop het terechtkomt.

Cappy is een afwijking van de Mario-formule die in beton leek gegoten: die waarbij de loodgieter tegen of over power-ups loopt om verder, hoger en harder te springen en vijanden uit te schakelen. Alleen in Super Mario 64 (uit 1996) en Super Mario Sunshine (2002) durfde Nintendo zover van het gebaande pad af te wijken.

Mario als lid van een mariachi. Beeld Nintendo

Grand Theft Mario?

Is Cappy al een briljant gevonden spelmechanisme, het dozijn werelden waar Mario in zijn odyssee doorheen draaft is net zo fantastisch. Elk van die fabelplekken wordt ingeleid door Cappy, die zijn kameraad daarbij trakteert op een beschrijving als uit een reisgids voor niet al te snuggere toeristen. Ze reizen onder water, door een ijswereld, een speelse woestijn en een variant op het Paaseiland, waar de beelden verborgen paden blootleggen als je ze een zonnebril op zet.

Op een gegeven moment loopt Mario zelfs door een Amerikaanse metropool (New Donk City) zoals je die in Grand Theft Auto zou kunnen aantreffen en bevindt de held zich voor het eerst in zijn 21 games onder 'gewone' mensen, in plaats van de sprookjesfiguren die normaal zijn pad kruisen.

In al die werelden moeten Mario en Cappy maantjes verzamelen die de brandstof zijn voor een luchtschip in de vorm van een hoed waarmee het duo van de ene naar de andere wereld reist. Je hoeft niet alle honderden maantjes te verzamelen die op de gekste plekken in de game zijn verstopt. Maar sommige geven Mario en Cappy het vermogen om werelden in oude luister te herstellen, andere de optie om Mario in verschillende outfits te steken.

Beeld Nintendo

Met twee handen

Super Mario Odyssey maakt uitputtend gebruik van de Joy-Con-afstandsbedieningen van de Switch, die handbewegingen vertalen in manoeuvres op het televisiescherm. Het vibratortje in de controllers waarschuwt de gamer hier en daar voor onzichtbare schatten. De Joy-Con-pookjes maken het ook mogelijk om het spel samen met een kameraad te spelen, waarbij de een Mario bedient en de ander over het scherm zweeft als bondgenoot Cappy.

Super Mario Odyssey zit tot de nok toe vol met verrassende wendingen, charmante invallen en meesterlijke transformaties. Het is een grenzeloze ontdekkingstocht. Game van de week? Eerder game van het jaar. Als Homerus nu zou leven zou hij voor zijn klassieke Griekse heldenepos een andere hoofdrolspeler kiezen. Aan de kant Odysseus, it's me, Mario!

Super Mario Odyssey (Nintendo)
Uitgebracht voor de Switch
Geschikt bevonden voor 7 jaar en ouder (PEGI)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.