Review

Game van de week: Cuphead is een krankzinnig mooie en gekmakende mallemolen

Elk jaar komt er wel een game langs die leidt tot een debat over de vraag of een game niet te moeilijk kan zijn. Dit jaar verhit Cuphead de gemoederen:  meesterwerk of martelwerktuig? Of beide?

All you need is love - en een dosis laat-dadaïsme.Beeld StudioMDHR

Stel je het mooiste kunstwerk voor dat je maar kunt aanschouwen, zoals Rembrandts Nachtwacht, Botticelli's De geboorte van Venus, De Schreeuw van Munch of Picasso's Guernica. Stel je nu voor dat je om dat kunstwerk te kunnen zien je eerst de Domtoren moet beklimmen, de Rijn moet overzwemmen, op Schiphol een landende 747 met je blote hand moet afremmen en een uur moet luisteren naar de muziek van Frans Bauer.

O.K., dat laatste is écht onmogelijk.

Maar magnifiek meesterwerk en moordend martelwerktuig ineen - zo kun je Cuphead wel beschouwen. Cuphead is een kleine, onafhankelijke game die twee Amerikaanse broers in drie jaar tijd bedachten en bouwden en die nu alom wordt bejubeld.

Eerst maar eens de kunst. Chad en Jared Moldenhauer, het tweetal achter StudioMDHR Entertainment, groeiden op met tekenfilms op de televisie. Daaronder bevond zich ook een specifieke stroming subversieve en surrealistische animaties uit de jaren '30.

Beeld StudioMDHR
Beeld StudioMDHR
Beeld StudioMDHR

Huilende uien

Inspiratie ontlenen de broers aan Amerikaanse meesters als Max Fleischer, de man die de wereld Betty Boop bezorgde; Ub Iwerks, het vaak vergeten meesterbrein achter de eerste Mickey Mouse-films; en Grim Natwick, een van de talenten uit de studio van Max Fleischer. Voor tekenfilms moest je in hun gouden jaren naar de bioscoop - de tv moest nog worden uitgevonden, net als computerspellen. Tekenfilms waren toen nog een medium dat zich richtte op volwassenen, net als veel games nu.

Niet alleen allerlei surrealistische taferelen waren kenmerkend voor die stroming, maar ook het feit dat de personages altijd bewogen, ook als ze stil stonden. 'Bobbing' noemen Amerikanen dat. Het was een goedkope manier om actie te suggeren. Het is een techniek die later in games ook werden toegepast, om te voorkomen dat de gamer tijdens de stille moment mocht denken dat zijn (spel)computer was vastgelopen.

Ook in Cuphead staan de helden nooit stil.

Dat is op zich wel te begrijpen, want ze worden voortdurend belaagd en geplaagd door bizarre creaturen - huilende uien van een huis hoog, wortels die exploderende penen afschieten, vleesetende planten die in de lucht springen en gokautomaten die grote munten afvuren. En dat zijn alleen nog maar de opponenten uit het eerste level van Cuphead.

Beeld StudioMDHR

Mallemolen

De wereld van Cuphead is een fascinerende kermis van beelden, zo bont dat ze de gamer het zicht op de actie ontnemen. Niet zo handig, want dit is geen gemakkelijke game, met weinig ruimte voor fouten en eentje die momenten van zwakte keihard afstraft door de gamer helemaal opnieuw aan een level te laten beginnen.

Het gaat niet eens zozeer om de complexiteit van de handelingen: de spelmechanismen zijn niet zo zwaar om onder de knie te krijgen. Het gaat vooral om het moordende tempo waarin Cuphead de middelen en methoden moet kiezen om aan de continue stroom van gevaren te ontsnappen.

Elk jaar passeert er wel een game de revue die leidt tot verhitte debatten over de vraag of sommige games niet te ingewikkeld zijn, en je wellicht een optie zou moeten inbouwen om de moeilijkste elementen over te slaan. Cuphead is zo'n game, waarover liefhebbers elkaar in de hersens inslaan. En dat is jammer, omdat er visueel zo veel valt te genieten.

De enige manier om Cuphead een ietsepietsie dragelijker te maken is door de game met een kameraad te spelen, in een co-op-modus waarin twee spelers gezamenlijk optrekken tegen de waanzin.

Chad en Jared Moldenhauer hebben een van de meest intrigerende titels van 2017 op hun naam gezet - in een jaar dat het toch al wemelt van de bijzondere spellen. Het enige wat eraan ontbreekt is een rem waarmee we hun dolle en schitterende carrousel wat langzamer kunnen laten draaien. Want ook in de allerbeste games gaat het niet om het einddoel, of de eindbaas, maar de weg er naar toe. En die is oorverdovend mooi.

Beeld StudioMDHR
Beeld StudioMDHR

Cuphead (StudioMDHR Entertainment)¿
Uitgebracht voor Xbox One en Windows
Geschikt bevonden voor 3 jaar en ouder (PEGI)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden