Week in wetenschap Tonie Mudde

Er is iets raars aan de hand met de draken uit Game of Thrones

Een goed verhaal moet je niet doodchecken, maar zelfs van een fantasyserie mag je wel enige logica verwachten.  In Game of Thrones – een van de grootste en populairste tv-series ooit, deze week was de slotaflevering – vechten verschillende groepen om het leiderschap in een fantasierijk vol ridders, magie en draken.

Een plastic flesje water hoort niet thuis in zo’n decor, en toch is dat wat oplettende kijkers zagen naast de laars van een van de hoofdpersonen in de finale-aflevering.  

Eerder lag er bij de Koningin Der Draken al eens een object op tafel dat verdacht veel leek op een Starbucks-beker.

Zie je zoiets, dan is de magie in één klap weg. 

Still uit Game of Thrones, met rechts iets wat verdacht veel lijkt op een Starbucksbeker.

Door naar de draken, de vuurspuwende monsters van koningin Daenerys Targaryen die in de serie optreden als een haast onoverwinnelijke luchtmacht. Daar ontbrak het regelmatig aan interne logica, de vertellerswet die dicteert dat binnen de wereld waarin het verhaal zich afspeelt alles moet kloppen zodat zelfs fictie geloofwaardig blijft. Ik doel er dan niet eens op dat zo’n beest de ene aflevering door een paar pijlpunten om het leven komt, terwijl een draak in de volgende aflevering weer onoverwinnelijk is ondanks de pijlen die ’m om de oren vliegen. Ook laat ik passeren dat de draken met hun formaat Boeing 747 simpelweg te groot zijn om hun eigen gewicht te tillen. (De blauwe vinvis, met zo’n 25 meter lichaamslengte het grootste dier dat voor zover bekend ooit heeft geleefd op aarde, is niet voor niks een zwemmer. Met poten en vaste grond onder de voeten zou-ie bezwijken onder zijn eigen gewicht.)

Nee, wat me vooral dwarszat aan Game of Thrones is het menu van de draken. In een zekere aflevering zegt koningin Daenerys Targaryen bezorgd dat haar draken die dag ‘slechts 18 geiten en 11 schapen’ hebben gegeten.

Ik rekenen. Normaal eten die beesten blijkbaar méér, laten we zeggen dagelijks 20 geiten en 15 schapen. Maakt een kleine 13 duizend dieren per jaar.

Een voedselconsumptie waarvoor je een flinke veeteeltsector moet runnen in Westeros, het continent waar Game of Thrones zich afspeelt. Omdat die draken voor de lokale bevolking ineens ten tonele verschijnen, zouden er enorme voedseltekorten moeten ontstaan, en zou iedereen zich druk moeten maken over hoe ze de productiviteit van de veeteelt omhoog krijgen.

Snel, riep ik de bewoners van Westeros via mijn televisie toe, bouw megastallen! Bouw varkensflats! Maar nee hoor, niets van dat alles. Er leek mij nog maar één scenario denkbaar om de geloofwaardigheid van de serie enigszins te redden: de hongerige draken zouden bij gebrek aan vee hordes mensen gaan opvreten. Hap, weer een peloton soldaten weg. Vlees is vlees immers.

Maar wat doen die gekke draken als ze ten strijde trekken? Alles platbranden, tot er niks meer te vreten is. 

Zou Daenerys haar draken bijvoeden uit een geheime voorraad Starbucks Caramel Frappuccino?

Meer lezen

Recensie: Game of Thrones was wellicht niet de beste serie ooit, maar wel een waarin we emotioneel diep hebben geïnvesteerd (★★★★☆)

Bellen met Mark Moorman over het einde (?) van Game of Thrones: ‘Dit is misschien wel een van de laatste series geweest waar we het met zijn allen over hebben gehad’

Acht jaar lang speelde Carice van Houten de rode priesteres Melisandre in Game of Thrones. Nu zegt ze de sinistere rol gedag. Een terugblik in vijf Melisandre-momenten. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden