RubriekHoe moeilijk kan het zijn

Een winkelwagentje kost 750 euro! Waarom betalen we daar dan zo weinig borg voor?

Denkfouten in hedendaags ontwerp gefileerd door innovatie-expert (en cabaretier) Jasper van Kuijk. Deze week: Winkelwagenmuntjes.

null Beeld ANP
Beeld ANP

Een winkelwagentje kost rond de 750 euro. En daarvoor betalen we een borg van 50 eurocent. Vooruit, soms een euro. En we hebben nergens onze gegevens achtergelaten, dus die 50 lullige centen zijn kennelijk genoeg om ons ervan te weerhouden een winkelwagentje mee te nemen. Soms zie je een verweesd winkelwagentje staan en daar is dan altijd met veel geweld het muntje uit gefrot, bijvoorbeeld door de ketting van de metalen ‘sleutel’ los te knippen. Die 50 cent heeft dus een enorme aantrekkingskracht.

Maar het is natuurlijk een borg van niks. Voor 50 eurocent mag je iets meenemen ter waarde van 750 euro. Dat is 1.500 euro waarde, per euro borg. Voor 50 cent kun je ook twee plastic boodschappentassen krijgen, maar daar kan minder in, d’r zitten geen wieltjes onder (dus je moet tillen) én je kunt je kind er niet in kwijt. Tenminste, niet zonder gedoe te krijgen met Jeugdzorg.

Dus het borgsysteem van winkelkarretjes is al enigszins merkwaardig, maar het wordt sinds een aantal jaar nog verder ondermijnd door de supermarkten zelf, die winkelwagenmuntjes aan hun klanten geven. En je zou zeggen dat een muntje van 50 eurocent meer waard is dan een zelfgeproduceerd plastic of metalen schijfje, want 50 eurocent kun je inwisselen voor allerlei verschillende dingen. Met een winkelwagenmuntje wordt dat lastig.

null Beeld

Maar voor mij is een winkelwagenmuntje meer waard dan 50 cent, juist omdat ik het níet kan inwisselen voor iets anders. Toen ik mijn winkelwagenmuntjesborg nog met euromuntstukken betaalde was het altijd maar afwachten of ik een geschikt muntje in mijn portemonnee had, want vaak had ik die al gebruikt voor een andere transactie. Daarnaast gebruik ik tegenwoordig zo’n mini-portemonnee waar alleen pasjes en papiergeld in kunnen, wat de waarde van het winkelwagenmuntje, dat - in tegenstelling tot het muntje van 50 eurocent - aan mijn sleutelbos kan worden gehangen nóg verder vergroot.

En dus zou ik, als iemand mij bij de supermarkt een euro zou bieden voor mijn plastic muntje, dat niet doen. Kortom: in deze gebruikssituatie is een door iedereen te produceren plastic schijfje méér waard dan euromuntstukken die exclusief geproduceerd worden door de Europese Centrale Bank. In alle eerlijkheid wordt de situatie natuurlijk wel anders als het aantal muntjes toeneemt; ik heb minder aan 150 winkelwagenmuntjes dan aan 150 muntstukken van 50 eurocent. Tenzij ik natuurlijk een carrière in de groothandel zou ambiëren.

Overigens zet winkelpersoneel van mijn buurtsuper bij regelmaat het hele borgsysteem op de helling. Als ik onverhoopt toch mijn winkelwagenmuntje ben vergeten maken ze namelijk met alle liefde even een winkelwagentje voor me los. Zonder welke borg dan ook. Vertrouwen, dat is misschien nog wel het meeste waard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden