Column Ionica zag een getal

Een prachtig rendement, maar waarom is het minder dan de bank zelf meldt?

Ionica Smeets doet een experiment met iets dat minstens zo mysterieus is als de tandenfee: beleggingsrendementen.

Een arts vertelde op Twitter dat zijn negenjarige zoon stiekem een experiment had gedaan. Toen zijn melktand uitviel, vertelde hij dat aan niemand. Vervolgens verstopte hij de tand stiekem onder zijn kussen. Er gebeurde niets. Daarna vertelde hij zijn ouders dat zijn de tand eruit was en legde hem die avond weer onder zijn kussen. De volgende ochtend lag er geld ‘van de tandenfee’. Triomfantelijk vertelde de jongen daarna aan zijn ouders dat hij hiermee had bewezen dat de tandenfee helemaal niet bestaat.

Ik heb dit soort verhalen vaker gehoord en dan ben ik altijd een beetje jaloers dat ik dit zelf niet heb bedacht als kind. Maar sinds kort heb ik iets gedaan dat minstens zo cool is: ik heb mijn vader zover gekregen om een experiment te doen met iets dat minstens zo mysterieus is als de tandenfee: beleggingsrendementen.

Het begon ruim een jaar geleden toen mijn vader mopperde over zijn beleggingsrekening bij ING. Hij koos daar voor beheerd beleggen met een zeer offensieve strategie. In 2016 haalde hij daarmee een rendement van 6,28 procent. Op zich hartstikke mooi, alleen vermeldde ING op hun site dat het rendement van hun beleggingsexperts bij deze rekening dat jaar 7,2 procent was. Dat scheelde bijna een procentpunt met wat mijn vader kreeg.

Toen hij aan de bank vroeg waar dit verschil vandaan kwam, werd hij met een kluitje in het riet gestuurd. Zo kreeg hij te horen dat het rendement bij klanten vaak lager uitviel, doordat hun beleggingsrekening ook een spaardeel kent met lage rente. Alleen had mijn vader het spaardeel op nul staan. Een andere verklaring die de ING gaf was dat hij tussendoor af en toe geld had ingelegd en opgenomen, dat beïnvloedde het rendement natuurlijk ook. Mijn vader vroeg zich af dat echt zoveel verschil zou maken, hij had geen enorme bedragen gestort of opgenomen.

Toen opperde ik dat hij eens zou moeten proberen om een jaar lang precies hetzelfde bedrag op zijn beleggingsrekening te laten staan. Dan zou hij toch precies hetzelfde rendement moeten halen als de geadverteerde modelportefeuille? Mijn vader vond het een prachtig plan en dus liet hij zijn beleggingsrekening een jaar lang ongemoeid. Inmiddels zijn de resultaten over 2017 binnen: zijn rendement kwam uit op 9,46 procent. Het rendement van de ING modelportefeuille was nóg hoger: 9,9 procent. Een klein verschil, maar inmiddels ging het om het principe. Want mijn vader wist heus wel dat dit een luxeprobleem is en dat menig spaarder dolblij zou zijn met een rente van 9,46 procent.

ING had nog een derde verklaring voor het verschil tussen het rendement van mijn vader en dat op hun website: in de modelportefeuille kunnen dingen sneller aangepast worden dan bij daadwerkelijke aan- en verkopen van klanten. Soms kan het drie dagen duren voor een echte portefeuille is aangepast en dat levert natuurlijk een verschil in rendement op. Maar is het dan niet domweg onmogelijk voor een klant om het geadverteerde rendement op de website te halen?

Enfin. Ik heb dan misschien nooit de tandenfee ontmaskerd, ik heb er wel voor gezorgd dat mijn vader niet meer gelooft in de modelportefeuille.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.