Een nieuwe zaaimethode, ontwikkeld aan de UvA, kan beschadigd koraal herstellen

Kweken we voortaan koraal in een speciale couveuse?

De koraalriffen verdwijnen in rap tempo. Om het tij te keren hebben onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam een nieuwe zaaimethode ontwikkeld, zodat beschadigd koraal kan herstellen.

Duikers bij Curaçao planten driehoekige tegeltjes met poliepen die kunnen uitgroeien tot een nieuwe koraalkolonie. Foto Paul Selvaggio

Onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam hebben een nieuwe methode ontwikkeld om aangetaste koraalriffen te restaureren. Volgens de onderzoekers is de methode effectiever, goedkoper en minder tijdrovend dan andere manieren om koraal te herstellen.

Met de nieuwe zaaimethode worden koraaleitjes en -zaad gevangen en in een laboratorium bevrucht waardoor koraallarven ontstaan. Deze larven worden gekenmerkt door nieuwe genetische combinaties die vaak beter bestand zijn tegen veranderende omstandigheden dan koralen die al langere tijd op het rif leven.

Couveusebaby's

'In zee gaat 90 procent van de koraallarven binnen twee dagen dood omdat ze door andere dieren worden opgegeten. In het lab overleven ze bijna allemaal', zegt Mark Vermeij, een van de onderzoekers. 'Met die koraallarven beginnen we met een nieuwe generatie die vroeg went en zich daardoor veelal aanpast aan bijvoorbeeld een warmer zeeklimaat.'

De koraallarven worden als couveusebaby's grootgebracht in het laboratorium. Ze hechten zich vast aan speciaal ontworpen driehoekige tegeltjes, groeien uit tot poliepen en zijn na een kleine maand klaar om gezaaid te worden op koraalriffen. Door de vorm van de tegels blijven ze goed zitten in spleten en gaatjes, zodat de poliepen alle tijd hebben om uit te groeien tot een nieuwe koraalkolonie.

Uit het onderzoek, dat plaatsvond op Curaçao en een initiatief is van het Instituut voor Biodiversiteit en Ecosysteem Dynamica van de UvA, de stichting Carmabi op Curaçao en Secore International uit de Verenigde Staten, blijkt dat de methode effectief is. De meeste zaai-eenheden, zoals de tegeltjes met poliepen heten, zaten binnen enkele weken stevig vast op het koraalrif. Na een jaar vond het onderzoeksteam bijna alle zaai-eenheden terug, met groeiende koralen.

Symptoombestrijding

Eerdere methodes, waarbij tegels met larven bijvoorbeeld één voor één vastgelijmd werden, of koraal werd afgebroken en elders gestekt, zijn tijdrovend en minder effectief. Vermeij: 'Met deze methode, die we inmiddels kunnen toepassen op bijna twintig koraalsoorten, kunnen we snel en relatief goedkoop het aantal jonge koralen verhogen op een rif.'

Dat de methode werkt, betekent niet dat de riffen uit de problemen zijn. Vermeij: 'Je kunt riffen hooguit een handje helpen te herstellen, niet bouwen. Voor riffen die al nagenoeg verdwenen zijn, heeft dit geen zin.' Daarnaast kan de zaai-methode alleen slagen als aan belangrijke voorwaarden is voldaan. Het water moet schoon zijn, er moeten bepaalde vissen leven die algen eten die schadelijk zijn voor het koraal. Vissen die nu vaak worden gevangen.

Erik Meesters, ecoloog aan de Universiteit van Wageningen en niet betrokken bij het onderzoek, reageert terughoudend. 'Dit is een manier om met minder kosten kleine koraaltjes terug te plaatsen op het rif. Dat is mooi, maar het is één strategie. We hebben er nog veel meer nodig om alle koraalriffen, ook op andere plekken waar weer allerlei andere soorten leven en waar we moeilijker komen, te herstellen.' Volgens Meesters kunnen we wel aan het herstellen blijven als we de kern van het probleem, namelijk klimaatverandering en watervervuiling, niet oplossen.

Meer over