rubriek klopt dit wel?

Diepgravende artikelen ‘prehistorisch’? Misschien moet Frénk van der Linden vaker de Volkskrant lezen

Berichten verspreiden zich vaak razendsnel, of ze nu kloppen of niet. Wij proberen de zin van de onzin te scheiden. Vandaag: vroeger waren krantenartikelen langer.

Een Volkskrant uit 1997. Beeld anp

Van wie komt de claim?

Van journalist en presentator Frénk van der Linden, vorige week donderdag in het radioprogramma Spraakmakers. Vroeger, ‘in de prehistorie’, aldus Van der Linden, was er ‘een tijd waarin de kranten nog weleens artikelen publiceerden van drieduizend woorden of iets dergelijks.’ Hij was in Frankrijk geweest, waar de kwaliteitskranten volgens zijn waarneming nog wél uitvoerige achtergrondartikelen publiceren. Niet in Nederland. ‘Ik mis het een beetje. Ik vind dat we zo nu en dan aan oppervlakkigheid lijden’, aldus een mistroostige Van der Linden.

En, klopt het?

Het kán gezichtsbedrog zijn. De Nederlandse kwaliteitskranten hebben de afgelopen decennia immers een forse transformatie ondergaan, van grote, logge, dichtbeschreven ‘broadsheet’-kranten naar luchtiger vormgegeven tabloids. Maar dat wil niet zeggen dat er geen lange artikelen meer in staan: die worden nu verdeeld over meerdere bladzijden.

Toch heeft Van der Linden wel degelijk een punt. Een eerdere telling, voor de aardigheid uitgevoerd door de schrijver dezes, leert dat het aantal stukken langer dan drieduizend woorden in de kwaliteitskranten NRC, Trouw en de Volkskrant gestaag afneemt: van zo’n tweehonderd per jaar rond de eeuwwisseling, naar een stuk of vijftig in 2012. Vooral in NRC verdwenen de reuzenartikelen. 

Afname van het aantal lange artikelen 1995-2012, volgens het interne archief van De Persgroep. Beeld maarten keulemans

Artikelen langer dan vierduizend woorden – echte ‘longreads’, zoals dat heden ten dage in mediajargon heet, halen nauwelijks meer de krant. Aardig is dan weer wel dat de krant die u nu leest nog het beste weg komt: sinds ongeveer 2010 leverancier van de meeste drieduizend-plus-artikelen, een positie die NRC daarvoor innam.

Inmiddels zijn we weer wat jaartjes verder; toch de telling maar eens bijgewerkt. Gelukkig biedt het interne archief van de Persgroep, uitgever van onder meer de Volkskrant, de mogelijkheid om ook op artikellengte te zoeken. En wat blijkt? De laatste jaren lijkt het aantal (zeer) lange artikelen weer iets toe te nemen, vooral in NRC en de Volkskrant.

Het aantal lange artikelen lijkt weer iets toe te nemen. Beeld Maarten Keulemans

Concreter: in 2017 publiceerde de Volkskrant 57 artikelen langer dan drieduizend woorden (en in 2018 tot dusver al 52). Het langste stuk was, met 4859 woorden, de reconstructie van een verkrachtingszaak nabij een tbs-kliniek in het dorp Oostrum. NRC Handelsblad publiceerde voor zo ver valt na te gaan intussen 45 artikelen langer dan drieduizend woorden, met als uitsmijter een liefst achtduizend woorden tellende megareportage van bedrijventerrein De Liesbosch in Nieuwegein; Trouw kwam uit op 9 stuks.

Dat is natuurlijk geen garantie voor de diepgang die Van der Linden zo schijnt te missen, want lange artikelen zijn niet per se diepgaand. Maar een indicatie is het wel.

Dus?

Van der Linden heeft ongelijk dat krantenartikelen langer dan drieduizend woorden tot de ‘prehistorie’ behoren, al zijn het er wel minder dan een jaar of tien, twintig geleden. En voor de rijkste oogst aan uitvoerige achtergrondartikelen, moet Van der Linden gewoon een abonnement op de Volkskrant nemen.

Na een dip neemt het aantal lange artikelen in de Volkskrant weer wat toe. Beeld Maarten Keulemans
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.