Deze boeken maken me gelukkig

Eindelijk tijd om te lezen. Volkskrant-recensenten geven hun tips voor deze zomer...

Aleid Truijens

Niet lezen is geen optie. Na drie dagen glazig staren naar de zee is je hoofd wel leeg. Na de wandelingen in de Pyreneeën zal ik mijn voeten, ongetwijfeld bol van blaren, rust gunnen. En wat moet je dan? Goede gesprekken voeren?

In elk geval níet parasailen of me met duizenden zinzoekers verdringen op de Katharenroute. Dat wordt dus toch weer lezen.

Dit jaar blijven de ongelezen dikke Russen, en de bestsellers van het type ‘niet aan toegekomen’ rustig thuis, waar ze als muurbloemen horen. Elk jaar namen ze de plaats in van op het laatste moment uit de koffer gehaalde flaneerjurkjes of hooggehakte slippertjes. Elke zomer zeulde ik ze weer mee terug, de Dostojevki’s, de nieuwe Homerus-vertalingen en verzamelde Shakespeare die ik toch echt nog eens één keer, achter elkaar* Maar de springerige clematis, de uitbundige bougainville en de slaperige stadjes boden nooit het juiste decor, dat weer wel precies paste bij zwierige flodderjurkjes en slippertjes. Want al ben je iemand die boeken leest, ze hoeven het niet op kilometers afstand aan je te zien.

Dit jaar kies ik boeken waarvan ik weet dat ze me gelukkig maken. Boeken met een stijl die me optilt, vervoert en jaloers maakt. Boeken over liefde, verwachting, hoop, illusies, verval en dood.

Nee, dat is niet neerdrukkend. Van het lezen van thrillers word ik pas beroerd: je ziet bij elk doodgoed wezen de moordlust achter de glimlach. Liever zoek ik beschutting bij fellow sufferers die haarscherp verwoorden waar het altijd om zal gaan.

Zomerherlezen dus. Voor de zoveelste keer mag Nabokovs Lolita mee, het oerboek over hartsplijtend verlangen. Na de tweede alinea ben ik verkocht: ‘Ze was Lo, gewoon Lo, als ze met haar één meter vijftig ’s ochtends met één sok aan stond. Ze was Lola in een lange broek. Ze was Dolores als ze ergens haar naam onder zette. Maar in mijn armen was ze altijd Lolita.’ Een roman over ‘liefde op het eerste gezicht, op het laatste gezicht, op alle gezichten’ .

En dan mag er een Salinger mee, ditmaal Franny and Zooey. Philip Roth moet ook elk jaar herlezen worden. Wellicht Everyman, maar het kan ook Portnoy’s Complaint worden, dat mij dertig jaar terug in verbijstering achterliet. In het zijvakje gaat een boek van een Zuid-Afrikaanse schrijver die ik onlangs ontmoette, waarvan ik bijna zeker dat het een boek voor mij is: Dans aan het einde van de dag van Eben Venter.

De koffer puilt alweer uit. Maar mijn jurkjes gaan mee.

Vladimir Nabokov: Lolita.

Penguin Books; 9,95 (Nederlandse versie: De Bezige Bij, 12,50).

J.D. Salinger: Franny and Zooey.Warner Books; 15,95.

Philip Roth: Everyman.

Random house UK;17,95 (Alleman, Bezige Bij, 17,50).

Eben Venter: Dans aan het einde van de dag.

Querido; uitverkocht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden