Delftenaren beginnen robotsamenleving in 'cyberdierentuin'

'Ik vind het wel een beetje eng om hier te staan', zegt Karel Luyben, rector magnificus van de TU Delft. 'Er zitten hier allemaal dieren. Rare dieren.' Hij staat in een gigantische kooi, afgesloten met netten, waarin straks robots tevoorschijn zullen komen. Buiten de kooi staan allerlei belangstellenden: een paar oudere heren in pakken, maar vooral veel studenten. Reikhalzend kijkt iedereen naar binnen. Er beweegt wat.

De 'Cyber Zoo' in Delft. Beeld Najib Nafid

Het lijkt inderdaad een beetje op een dierentuin. Alsof er net een nieuw aapje is geboren drommen de mensen samen om het te kunnen zien. Maar in deze 'Cyber Zoo', zoals deze ruimte heet, zijn alleen robots te bewonderen. De kooi van tien bij tien meter is bedoeld om ze binnen te houden, maar verder kunnen ze vrij bewegen.

De robots zijn niet alleen een bezienswaardigheid, maar dienen ook voor onderzoek. Chris Verhoeven, gespecialiseerd in zwermrobotica, legt uit: 'Het idee is dat de robots in de kooi op den duur gaan samenwerken, net zoals sommige dieren dat doen. Het gaat erom dat ze als groep slim zijn. Dat werkt een beetje hetzelfde als bij mieren of bijen: de individuen van de groep helpen elkaar.'

Ecosysteem
De groep robots in de kooi moet op den duur een soort ecosysteem gaan vormen. Dag en nacht kunnen ze dan doorgaan, omdat ze hun eigen energievoorraad op pijl houden. Verhoeven: 'Eén van de robotsoorten noemen we de planteneters. Die moeten hun energie halen bij een oplaadpunt. Een andere soort robot kan teren op zo'n 'planteneter'. En de vliegende robots die we hebben zijn te vergelijken met muggen. Zij pikken ook energie van anderen.'

Dan komen de robots komen tot leven. Zoemend vliegen er een paar uit de kluiten gewassen libellen door de kooi. Op de grond stappen wat zesvoetige beestjes parmantig rond. Ze helpen elkaar inderdaad: het vliegende apparaat, de 'Delfly', lokaliseert een balletje, dat vervolgens door een insectachtige 'Zebro' wordt opgehaald. Dit demonstreert hoe de robots straks kunnen worden ingezet, bijvoorbeeld om in voor mensen lastig bereikbare gebieden gegevens te verzamelen of zelfs actie te ondernemen.

Voor Maneesh Kumar Verma, student luchtvaart- en ruimtevaarttechniek, is deze opening een bijzonder moment. 'Ik heb zes maanden gewerkt aan de Zebro. Het is echt gaaf dat hij hier werkt.' Op het scherm van zijn laptop laat hij zien hoe het 'landschap' in de kooi moet worden. Wat nu nog veel wegheeft van een zandbak, moet uiteindelijk gaan lijken op een heus marslandschap, compleet met kraters. De Zebro moet op termijn op Mars gebruikt kunnen worden. 'Dit is nog maar het begin', zegt ook promovendus Sjoerd Tijmons.

Tijdens zijn afstuderen is hij begonnen te werken aan de Delfly, en tijdens zijn promotieonderzoek gaat hij daarmee verder. 'Het wordt nog veel beter allemaal. Nu zijn de robots voor de besturing nog afhankelijk van alle camera's die hier hangen, maar we willen dat ze volledig autonoom worden.'

Ooit wordt deze Cyber Zoo misschien echt toegankelijk voor bezoekers, denkt Tijmons. Maar het is in eerste instantie gewoon een lab. 'Ik zou me toch een beetje bekeken voelen als ik hier in de kooi aan het werk ben en mensen staan aan de buitenkant te kijken', zegt hij. 'Het is denk ik niet helemaal de bedoeling dat ik zelf de bezienswaardigheid word.'

 
De groep robots in de kooi moet op den duur een soort ecosysteem gaan vormen. Dag en nacht kunnen ze dan doorgaan, omdat ze hun eigen energievoorraad op pijl houden.
De 'Cyber Zoo' in Delft. Beeld Najib Nafid
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.