De week in wetenschap

De wetenschap wordt veel te weinig gezien als gewoon mensenwerk: er moet meer over geleuterd worden

Beeld Hollandse Hoogte

In de Nederlandse New Scientist stond deze week een vraaggesprekje met de Vlaamse wetenschapsjournalist Lieven Scheire dat me uit het hart gegrepen was. Scheire maakt tegenwoordig maandelijks de podcast Nerdland. Uit eigen zak, voor twaalfduizend luisteraars. Een uur lang ouwehoeren over wetenschap en omstreken.

Scheire zou, zei hij in het interview, best voor de Nederlandse televisie een programma als Voetbal Inside willen maken. Niet over voetbal natuurlijk, maar over wetenschap. En dan vooral over de looplijnen en het al dan niet buitenspel van de kennisvergaring. Het hoe en waarom.

Nu is Voetbal Inside natuurlijk een verschrikkelijk programma, maar ik denk dat Scheire hier toch iets te pakken heeft. Er moet namelijk meer geouwehoerd worden over wetenschap. Dat is goed voor de wetenschap, die in de media veel te weinig als gewoon mensenwerk te zien is. Wie Cell haalt of een heel Romeins schip opgraaft, mag twee minuten op het nieuws. En verder nooit.

Geschikte wetenschappelijke vervangers voor typetjes als Gijp, Genee en Derksen lijken me geen probleem; ikzelf zou deze week in elk geval graag zijn aangeschoven met wat grimmig commentaar op de Nasa, dat op last van Trump stopt met cruciaal meetwerk aan CO2 en andere broeikasgassen maar wel officieel naar buitenaards leven gaat lopen liggen te luisteren. 

Maar vooral op de ophef rond Richard Feynman, een van mijn persoonlijke helden in de natuurkunde. Hij kraakte kluizen met atoomgeheimen, speelde bongo, ontwarde in de jaren vijftig en passant de deeltjesfysica en kreeg er een Nobelprijs voor. Maar Feynman zat ook graag achter de meisjes aan. En dus kon het na alle gedoe over de afgelaste Nobelprijs voor de Literatuur niet uitblijven: de vraag hoe het met #MeToo zat bij al die andere Nobelprijzen?

Feynman schreef zelf in zijn bestseller Surely You’re Joking, Mr. Feynman! hoe hij als hoogleraar in de bar studentes versierde en ze ook nog voor zijn drank liet betalen. Schaamteloze rotstreken, zeker, die me tegelijk in 1985 bij het lezen geen seconde zijn opgevallen.

Ik ben dus een smerige cynische seksist, en derhalve perfect voor Scheires nieuwe televisieprogramma. Ik twijfel alleen nog tussen Derksen of Gijp.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.