De garagerichter

Kijk, dat is nou een fraai credo voor alle uitvinders de komende eeuw, wat Johan Carel Sirks uit Ermelo daar zomaar uit zijn mouw schudt....

Althans, dat beseffen we als we eindelijk zijn technisch buitengewoon doorwrochte octrooi (1013037) weten te doorgronden. Ingewikkelde lijnfiguren, trigonometrie en minimummaximumanalyses vullen vijf pagina's, alsof het niks is. Om uiteindelijk te concluderen dat de automobilist met zijn systeem op pakweg anderhalve centimeter nauwkeurig zijn auto lang de ideale lijn zijn garage kan binnenrijden. En onverhoopt de achterwand rammen, is er ook niet meer bij.

Al moet er geen misverstand rijzen. Niet dat Hans Sirks (70), hoofdingenieur rijkskustverlichting in ruste, zelf voortdurend met zijn auto de muren van de garage schampte, welnee. Maar, zegt hij: 'Ik installeerde op een goed moment automatische garagedeuren en die waren net wat smaller dan wat er eerst was.'

Wat de aanzet was om een oud ideetje van hem toch nog eens verder uit te werken. 'En als je eenmaal zo'n hulpmiddeltje hebt staan, wen je er binnen de korste keren aan. Er steekt een zeker verslavend element in, mag ik wel zeggen.'

Hoe werkt Sirks richtlichtlijn dan?

Net zo, legt de ingenieur uit, als de lichtlijnen langs de Nieuwe Waterweg bij Rotterdam, die hij in een grijs verleden persoonlijk hielp ontwerpen. Zet een paar lichten op een lange, iets schuin oplopende lijn in het verlengde van de ideale aanvaarroute en de stuurman weet exact wanneer hij op koers ligt: als de lichten in de verte in een verticale lijn staan.

Dergelijke parallactische navigatie is, zegt Sirks, vaak nog nauwkeuriger dan varen op instrumenten. Wat misschien raar klinkt, maar het menselijk brein is uitzonderlijk goed in staat vast te stellen of drie of meer lichtjes precies vertikaal staan of niet. 'Zelfs als je je hoofd scheef houdt, werkt dat nog verbluffend goed.'

Probleem is wel dat een dergelijke richtlichtlijn het beste werkt als de lampen onderling op een flinke afstand staan. En zoiets past nu eenmaal niet in een particuliere garage, misschien een enkele uitzondering daargelaten. In elk geval niet in die van Sirks naast zijn twee-onder-één-kap op de Veluwe.

En daar zit de crux van het octrooi. Sirks maakt zijn richtlichtlijn half virtueel met behulp van een spiegeltje, dat scheelt al meteen de helft. Op een rail die uit de achterwand van de garage steekt, monteert hij op een halve meter achter elkaar twee lampjes in de juiste positie, die met de spiegel erbij vier lichtjes lijken. Staan die netjes boven elkaar, dan staat de toeschouwer op de hartlijn van zijn garage.

Sirks' eigen variant wordt aan- en uitgeschakeld via een relais op de automatische garagedeuren. Op die manier kost het nauwelijks stroom en gaan de lampjes misschien wel tien jaar mee. Heeft niemand er meer omkijken naar.

Wat Sirks betreft hoeft zoiets in de handel niet veel te kosten. 'Het is een gadget, simpel te maken. Maar er staan wel zo'n half miljoen garage's in Nederland, hoor ik van het CBS.' Wie vanuit de auto-accessoirebranche interesse heeft, moet dus maar bellen, bedoelt hij. Sirks te Ermelo, kan niet missen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden