De dagelijkse fles wijn doet hem ongetwijfeld geen goed, maar waarom zouden we daarover nog strijd voeren?

Beeld Studio V

Klaas is 82. Dat hij het drinken van prins Bernhard heeft geleerd zoals hij vertelt, geloof ik niet. Wel dat zijn brein door al die whisky nu al een tijd danig in de war is. Hij is bepaald niet de enige. Dementie heeft als aandoening niet over belangstelling te klagen. Als donderdag de herfst begint, is het Wereld Alzheimerdag.

Er is zelfs een tientallen miljoenen kostend 'Deltaplan Dementie'. De bedenkers daarvan beloofden vier jaar geleden op de voorpagina van deze krant dat er dankzij hun wetenschappelijk onderzoek in 2020 niet alleen minder mensen met dementie zouden zijn, maar ook een antidementiepil. Net als Klaas ben ik wantrouwend, dus ik geloof daar geen sikkepit van. Er zit helemaal geen veelbelovende pil in de pijplijn van de industrie.

Klaas heeft een ander soort dementie dan Alzheimer, maar dat maakt voor hem niks uit en voor mijn begeleiding ook niet. Hij vergeet alles; zijn vriendin is jaren geleden weggelopen, maar hij denkt dat ze pas vorige week is vertrokken. Hij vergeet te eten en slikt de pillen voor zijn hartritmestoornis niet, of juist dubbel.

Mensen met dementie kunnen een case manager krijgen die probeert de zorg goed te regelen. Het lukt de zijne - Marja - lange tijd niet om voor hem een stabiele structuur met vaste wijkzorg op te tuigen, zodat hij zijn pillen slikt, elke dag eet en af en toe doucht. Hij wil niet naar dagopvang en al helemaal niet naar een verpleeghuis.

Dan rijdt hij op een dag met zijn scootmobiel dronken tegen een lantaarnpaal. Als hij ook nog tegen zijn vriendelijke buren gaat tieren en de wijkverpleegkundigen niet meer binnenlaat, denken Marja en ik dat we dan maar een gedwongen opname in het verpleeghuis moeten aanvragen bij de rechtbank.

Dat kan niet zomaar, daarvoor moet er aangetoond gevaar voor hemzelf of voor anderen zijn. De rechter komt op huisbezoek. Hij denkt heel anders over dat gevaar. We hebben volgens hem alle gevaarlijke situaties niet goed in het dossier beschreven en de buren hebben ook nooit aangifte bij de politie gedaan. Klaas blijft dus thuis en is natuurlijk erg opgelucht. De rechter had ook helemaal gelijk. Met veel zorg van een vaste ploeg wijkverpleegkundigen, de case manager, een bewindvoerder en vrijwilligers lukt het al twee jaar om Klaas redelijk veilig thuis te laten wonen. De dagelijkse fles wijn doet hem ongetwijfeld geen goed, maar waarom zouden we daarover nog strijd voeren?

Maar we vinden ook niet alles goed. Omdat hij bij zijn dagelijkse tochtje niet meer goed weet welke wijn hij moet halen, klampt hij meestal iemand in de buurtsuper aan. Een oude dame staat samen met hem naar de wijn te kijken. 'Ik weet het ook niet, maar misschien weet deze mevrouw het wel', zegt die. Die mevrouw is case manager Marja, die toevallig ook daar boodschappen doet. 'Nee, Klaas, brood wil ik wel halen, maar drank moet je echt zelf doen.'

Reageren? j.zaat@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.