Beving van L'Aquila uit 2009 gaf mogelijk die van Amatrice een zetje

De aardbeving van 2009 in de Italiaanse stad L'Aquila werkte mogelijk als katalysator voor de schokken die vorige week het dorp Amatrice verwoestten.

Reddingsteams op zoek naar lichamen en overlevenden in Amatrice. Beeld epa

In 2009 vernielde een aardbeving met kracht 6,3 de Italiaanse stad L'Aquila. Als die beving er niet geweest was, zouden de Italiaanse dorpjes Accumoli en Amatrice nog intact zijn: de aardbeving die deze dorpjes vorige week grotendeels verwoestte had dan nog een tijdje op zich laten wachten. Dat vermoeden althans de Amerikaanse seismologen Ross Stein en Volkan Sevilgen van de United States Geological Survey. De L'Aquilabeving werkte als katalysator voor die van vorige week, schrijven zij op de website tremblor.net.

Bij een aardbeving bewegen stukken aardkorst langs grote breuken. Daardoor verandert het spanningsveld en kunnen andere breuken actief worden - ongeveer zoals het verzakken van de voorkant van een huis een scheur in een zijmuur kan veroorzaken. In het gebied dat vorige week schudde had de L'Aquilabeving in 2009 de ondergrondse spanning op deze manier verhoogd, schrijven de Amerikanen. Ze concluderen dit uit spanningsberekeningen aan deze beving die Italiaanse seismologen eerder publiceerden in het Geophysical Journal International.

Aardbevingsbestendige woningen in L'Aquila. Beeld reuters

Jaren later

'De aardbeving bij Amatrice zou hoe dan ook hebben plaatsgevonden', vertelt Stein, 'maar zonder de invloed van de L'Aquilabeving was dat misschien wel tientallen jaren later gebeurd.'

Seismoloog Hanneke Paulssen en tectonofysicus Rob Govers van de Universiteit Utrecht - niet betrokken bij de Amerikaanse studie - denken dat de bevingen in L'Aquila slechts een bijrol speelden vorige week. De spanning veroorzaakt door breukbewegingen in de aardkorst is klein vergeleken met de krachten die de schuivende aardschollen in het gebied veroorzaken, benadrukken zij. 'De tektonische spanning bouwt zich voortdurend op, dus alle breuken in het breuksysteem gaan een keer schuiven', zegt Paulssen. 'Je weet nooit welke wanneer aan de beurt is.'

In het vorige week getroffen gebied was het sinds 1703 rustig, het aantal bevingen liep achter op de rest van het breuksysteem door de Apennijnen.' Daardoor was de spanning flink toegenomen, zegt Govers. 'Dat effect is veel groter dan dat van de breukbeweging bij L'Aquila, al kan die best een extra zetje gegeven hebben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.