Babyreikwijdte vergroten tijdens de buurtbarbecue

Als jonge ouder had Rolf Hut snel genoeg van die krakende babyfoon. Kon, nu de buurtbarbecue weer voor de deur stond, het bereik ervan niet fors worden uitgebreid?

Illustratie Beeld Bier en Brood

September: laaghangende zon, bijna tijd voor bokbier en, bij ons in de straat: de jaarlijkse buurtbarbecue. Vorig jaar stonden mijn vrouw en ik daar voor het eerst met een babyfoon. Onze toen bijna 1 jaar oude zoon lag rustig te slapen, en wij konden 100meter verder keuvelen met de buren. Behalve dat dat niet lukte. We stonden de hele tijd met de babyfoon in de lucht, met de babyfoon bij het hek, iets meer naar links, iets meer naar rechts: het bereik was op het randje net wel, of net niet. Dus werd het om de beurt thuis zitten.

Dat zal me dit jaar niet nog eens gebeuren! Ik heb de afgelopen jaren op internet verschillende manieren gezien om het bereik van je wifi te vergroten met huis-, tuin- en keuken oplossingen. Als het voor wifi kan, kan het ook voor een babyfoon.

Ik ga die verschillende methodes testen. De test-setup is simpel: ik laat de zender van de babyfoon uit het huis steken door een open raam en loop vervolgens bij ons de straat uit met de ontvanger. Ik zet de ontvanger aan het einde van de straat aan en loop langzaam terug.

Zodra de ontvanger de zender weet te vinden, zit ik op maximaal bereik. De afstand meet ik met google maps. Ik begin met een 'nulmeting', waarbij ik de babyfoon niet verander. Resultaat: 150 meter. Dat klinkt redelijk. De fabrikant geeft een bereik van 300 meter op, maar dat is in het open veld, niet in onze drukke straat.

De eerste 'verbetering' is de cantenna: een lege bus Pringles gebruiken als een soort electro-magnetische verrekijker. Ik heb mensen dat voor wifi zien doen: gewoon je wifi-dongle in de bus hangen en klaar. Dus: babyfoon in de bus Pringles (figuur 2) en met bus Pringles aan mijn oor de straat af lopen. Resultaat: een teleurstellende 50 meter.

Even achter mijn oor krabben en iets langer nadenken. Een cantenna werkt wanneer de golflengte van het radiosignaal netjes in de buis past. Ik google even voor welke golflengtes de Pringles bus geschikt is. Voor die van wifi, zo'n 12,5, werkt een Pringles bus prima. Voor de golflente van een babyfoon, zo'n 16,7 cm, is de bus te smal.

Als ik dit werkend wil krijgen heb ik een groter blik nodig, en zal ik de antenne van de babyfoon daar heel precies in moeten monteren. Daar moet ik de babyfoon voor slopen en daar ben ik nog niet aan toe. Eerst een andere methode: de zeeftenna. Het idee is om een frituurzeef, zoals gebruikt in een snackbar, als electro-spiegel achter de babyfoon te monteren.

Alle straling die op de zeef valt, wordt teruggekaatst op de babyfoon. Je kan zo'n zeef bij de horeca groothandel kopen, maar ik ben gewoon de Haarlemse snackbars afgegaan. Bij Friethuis de Vlaminck hadden ze nog een oude in de kelder liggen. De babyfoon erin bevestigd met wat stukjes touw en klaar (figuur 3). Resultaat: 300 meter! Twee keer zo ver en bijna de straat uit!

Dat is genoeg voor de barbecue, maar nu heb ik de smaak te pakken: eens kijken hoe ver ik echt kan komen. Ik pluk van internet een ontwerp voor een double-bi-quad antenne. Deze worden veel gebruikt door mensen die hun wifi over kilometers afstand willen verzenden, of door radio-piraten. Theoretisch zou ik het bereik moeten kunnen ver-achtvoudigen tot 1.200 meter. Dat is genoeg om mijn stamkroeg te halen! Ik frunnik de achterkant van de babyfoon open om bij de antenne te kunnen.

De online-instructies vragen om een patroon van koperdraad, met een koperen plaat. Dat heb ik niet zomaar liggen. Maar op middelbare school het Calvijn college in Rotterdam, waar ik een workshop geef, hebben ze een technieklokaal waar ik even los mag gaan.

Niet veel later heb ik het ontwerp nagebouwd (figuur 4). Thuis loop ik de straat uit, zet de babyfoon aan en heb direct bereik. Mooi! Ik loop naar de kroeg met de babyfoon aan. Maar al in de eerste zijstraat valt het bereik weg: te veel gebouwen die het signaal dempen. Teleurgesteld loop ik terug.

Aan het begin van de straat begint de babyfoon geluid te maken: mijn zoon is wakker! Ik zet het op een lopen. Na ruim drie minuten draai ik de deur open, ren naar boven, en vind mijn vrouw met een stopwatch naast de babyfoon zender. 'Als het brand was, had je geen kind meer.'

Oké, ze heeft weer eens gelijk: als je niet snel bij je kind kan zijn, heeft een babyfoon weinig zin. Ook al kan hij meer dan 300 meter bereiken.

Ik probeer haar nog te overtuigen: met deze antenne kunnen we dit jaar samen naar de barbecue. Ze kijkt me ongelovig aan: 'De barbecue? Jij wou buiten het seizoen op vakantie. We zijn er niet eens tijdens die barbecue...'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.