Baby's lachen om te oogsten

De lachende babyrobot

Verlamde 'loopt' weer

Een vanaf het middel verlamde 26-jarige man heeft weer een stukje gelopen - maar er is een reden waarom u dat niet op de voorpagina maar bij de korte berichten leest: de techniek is nog verre van bruikbaar. Californische onderzoekers trainden de man om een computerspel te bedienen met behulp van gedachtengolven, afgetapt met een EEG-'badmuts' met elektrodes. Daarna sloten ze zijn beenspieren aan op een apparaatje dat stroomstootjes toedient en lieten hem dat apparaatje bedienen met dezelfde badmuts. Het gevolg: een verlamde die een paar meter loopt, stopt, en verder loopt, overigens ondersteund door krukken en hangend in een soort tuigje. Toch weer een grote stap vooruit, vinden experts.

Baby's lachen om te oogsten

Baby's timen hun glimlachjes zo dat ze zo veel mogelijk glimlachen per lachje terugkrijgen van de mensen om hen heen. Onderzoekers uit San Diego ontrafelden dit glimlachgedrag met behulp van een robotbaby. De onderzoekers lieten studenten met de baby spelen en probeerden verschillende lachgedrag-standen uit. Wanneer de onderzoekers de bot zo programmeerden dat hij precies het glimlachgedrag vertoonde dat eerder bij gewone baby's was vastgesteld, leverde dit de meeste lachende studenten op. Een baby lacht dus op de manier die de meeste glimlachjes terug oplevert, al is uit het onderzoek niet af te leiden of ze dit bewust doen. De studie, gepubliceerd in PLOS ONE, kan helpen bij het bestuderen van non-verbaal gedrag bij kinderen met bijvoorbeeld autisme.

Gezocht: blauwe kaas

Ooit wel eens stukje blauwe kaas in het wild zien groeien? Bel dan even met de Université Paris-Sud: daar bekende men deze week dat nog altijd onbekend is waar de schimmel Penicillium roqueforti (van de blauwe kaas) voorkomt in de natuur. De onderzoekers vergeleken het dna van 14 Franse kaasschimmels en ontdekten onder meer dat de schimmels 7 stukken genetische code gemeen hebben: kennelijk hebben ze elkaar daarmee ooit 'besmet', met als gevolg dat de schimmels beter groeiden en andere soorten konden wegconcurreren. Een andere ontdekking is dat de roquefortschimmel veel genetische diversiteit heeft, wat duidt op een aanzienlijk natuurlijk reservoir. Maar niemand weet precies waar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.