Als de ringvinger langer is dan de wijsvinger

Het schijnt dat veel mensen bij ontmoetingen met vreemden als eerste naar de handen kijken, vanuit een esthetische belangstelling, maar ook vanuit het idee dat handen iets ‘diepers’ vertellen....

Olaf Tempelman

Als ik beter naar die vingers had gekeken, had ik behalve de zwarte punten een blauwdruk van zijn persoonlijkheid kunnen ontwaren, en was ik ook op de hoogte geweest van zijn libido en zijn kans op een hartinfarct. Althans: als ik in de leer was geweest bij de Britse wetenschapper prof. dr. John Manning, auteur van Het vingerboek (Athenaeum – Polak & Van Gennep; euro 19,95). De conclusie van dit vingerboek – what’s in a title – is dat ‘handkijkers’ voor hun gegluur alle reden hebben, en dat handlezers al heel lang ‘warm’ zitten: ze hoeven hun werkterrein slechts enkele centimeters te verleggen.

Om het met een stevig notenapparaat onderbouwde verhaal van Manning even onzorgvuldig samen te vatten: het gaat vooral om de lengte van de wijsvinger en de ringvinger. Bij mannen is de ringvinger meestal langer, bij vrouwen zijn de vingers gelijk of is de wijsvinger langer. Echter: je hebt ook mannen met een grotere wijsvinger en vrouwen met een grotere ringvinger. Dat heeft allemaal te maken met het gevecht tussen testosteron en oestrogeen in de baarmoeder. En nu komt Mannings conclusie die weleens een verklaring zou kunnen vormen voor het feit dat het Engelse origineel The Finger Book zo’n verkoopsucces is geworden: hoe groter het verschil in het voordeel van de ringvinger, hoe forser mensen in de genitale zone zijn geschapen. Het verband is er zeker niet altijd, maar volgens de vingerprofessor toch ‘duidelijk waarneembaar’.

Hij heeft voor Het vingerboek historisch onderzoek verricht. Daarin stuitte hij onder meer op een gipsafgietsel van de rechterhand van componist Franz Liszt, een o zo viriele romanticus. En ziedaar: Liszts ringvinger was buitengewoon lang. En dan is er een unieke anekdote over de befaamde achttiende eeuwse graaf Casanova, een der virielste mannen ooit. Die was een keer in Spanje op bezoek bij de Duitse neoklassieke schilder Mengs, bekeek diens schilderijen en schamperde dat Mengs geen handen kon schilderen: bij zijn mannen was de wijsvinger steevast langer dan de ringvinger. Wat is er mis met mijn handen?, reageerde Mengs geïrriteerd, en toonde Casonova zijn eigen vingerpatroon. Dít is er mis met jouw handen!, zei Casanova, en toonde hem triomfantelijk twee ringvingers waarvan het de schilder naar het schijnt ter plekke ging duizelen. Later die avond besloten de kibbelende heren om honderd pistolet te wedden en onderzoek te doen onder Mengs mannelijke bedienden. ‘Casanova-vingers’ bleken meer voor te komen dan ‘Mengs-vingers’. De neoklassieke schilder raakte die avond honderd pistolet kwijt. Gelukkig bleven wetenschappelijke onderbouwde gevolgtrekkingen voor een ander stuk van het lichaam hem bespaard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden