Afmeermagneet

Het valt niet mee om meer te weten te komen over de afmeermagneet waarop Martin Verweij en Erik Fiktorie octrooi NL 1022025 hebben, sinds kort....

Van wie? Van Cees de Graaf, de man die over havenzaken het woord voert namens het Ingenieursbureau van Gemeentewerken Rotterdam, de instelling die samen met de universiteit octrooihouder op het idee is. De Graaf meldt dat na een halfuur ruggenspraak met alle betrokkenen. 'Tot de eerste kleinschalige proef willen we geen publiciteit', legt hij uit.

Wat merkwaardig is, want de afmeermagneet was dit voorjaar al groot nieuws toen Fiktories afstudeeridee, waar hij bij Civiele Techniek een dikke voldoende voor kreeg, via het weekblad New Scientist enige wereldfaam kreeg.

Sindsdien is er uit havensteden in de hele wereld belangstelling getoond voor het idee, dat er op neerkomt dat een serie elektromagneten op de kade de ijzeren scheepswand van een schip kunnen vasthouden. Het grote voordeel is dat die met één druk op de knop aan en uit te zetten zijn. Er komt geen trossensjorrend mens aan te pas.

In het octrooi wordt uit de doeken gedaan hoe die magneten het beste vormgegeven kunnen worden. In het kort: door ze kamvormig te maken waarbij de opeenvolgende tanden telkens een tegengesteld magneetveld hebben.

Dat laatste is met een elektromagneet een fluitje van een cent. In een elektromagneet is een stroomdraad gewikkeld om een magnetiseerbare kern die een noord-en zuidpool krijgt al naar gelang de richting van de stroom.

Wordt zo'n alternerende magneetkam tegen de stalen scheepshuid van een schip geplaatst, dan vormen magneet en scheepswand één magnetisch systeem.

Als de tanden van de kam ongeveer even ver uit elkaar staan als de scheepswand dik is, zo heeft Vermeij netjes uitgerekend, dan is de aantrekking optimaal.

Dat staat allemaal open en bloot in het net gepubliceerde octrooi, maar het nieuws van een paar maanden geleden heeft de octrooihouders kopschuw gemaakt. De Rotterdamse haven kent namelijk het verschijnsel van de Koninklijke Roeiers Vereeniging.

Dat is geen sportclub, maar het trotse en machtige gilde van scheepsafmeerders, de mensen die de trossen van schepen vastleggen en losmaken. Zij mogen dat, en niemand anders.

Laat staan een zootje dooie elektromagneten op de kade, lieten ze na de New Scientist-publicatie fijntjes weten. Anders zouden we nog wel eens zien wie er hier van wie afhankelijk was.

En dat is nu de echte reden dat De Graaf, de Gemeentewerken en op de achtergrond het Rotterdamse Havenbedrijf de voortgang van het magneetproject willen stilhouden. Tot nog toe is het idee van Fiktorie en Verweij namelijk alleen in het lab bestudeerd. Of het in een haven echt praktisch uitvoerbaar is en, zoals uiteindelijk de bedoeling wel is: kostenbesparend, kan alleen in de praktijk blijken.

Voor een kleinschalige proef zoekt Gemeentewerken nu in stilte naar een geschikte lokatie en een gebruiker die zijn nek durft uit te steken. Er worden gesprekken gevoerd, bevestigt De Graaf nog wel, maar met wie en met welke planning voor ogen, is allemaal geheim.

Eén ding wil de zwijgzame woordvoerder nog wel kwijt. Voor een hele haven van Rotterdamse proporties is het magneetsysteem een krankzinnige investering. Misschien is het iets voor een bepaalde sector, zoals de binnenvaart. Er blijft, bedoelt hij tegen alle slapende honden te zeggen, nog genoeg te roeien.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden