Column Ionica Smeets

10 jaar lezersreacties: ineens wist ik waar de naam van mijn opa vandaan kwam

In 2009 verscheen mijn allereerste column in de Volkskrantover de geheimzinnige gekleurde blokken op de hoes van het album X & Y van Coldplay. Ik beschreef hoe een Britse wiskundige had ontdekt dat dit een zogenoemde Baudotcode was en dat de blokken nogal jammerlijk ‘X9Y’ spelden in plaats van de albumtitel X&Y.

Even later kreeg ik mijn allereerste lezersmail van iemand die aan de ontbijttafel in totale verwarring naar mijn uitleg en het plaatje van de hoes had zitten staren. Hij stuurde mij een vriendelijk bericht om me erop te wijzen dat de hoes per ongeluk ondersteboven was afgedrukt.

De jaren daarna kreeg ik veel, heel veel, reacties van lezers. Soms met tips voor onderwerpen, soms met vragen en soms dus met een correctie. En soms deden lezers nog veel meer dan dat. In 2015 schreef ik een zomerprijsvraag uit: maak de snelste treinreis langs alle provincies en neem foto’s van jezelf op twaalf stations (in elke provincie één). Tot mijn grote vreugde gingen allerlei lezers op pad en stuurden mij selfies genomen op Rilland-Bath en andere stations. Laatst kwam ik toevallig een stel tegen dat hieraan had meegedaan en ze vertelden dat hun bizarre treinreis het begin van hun relatie was. Ooooh, de liefde.

Voor het Volkskrant Magazine schreef ik een tijdlang een rubriek over geldzaken en daarin mijmerde ik eens over hoe je nu het best geld kunt verdelen in een relatie. Concreet vroeg ik naar Jo en Robin die respectievelijk 1.500 en 2.500 euro per maand verdienden en die 2.400 euro aan gezamenlijke lasten hadden. Wie moest dan hoeveel betalen? Daarop kreeg ik meer dan driehonderd reacties. Lezers stuurden me niet alleen hun ideeën over wat een eerlijke verdeling was, ze schreven me ook over hun huwelijken, scheidingen en overleden partners. En het mooiste is dat wij thuis naar aanleiding van die reacties ons systeem hebben veranderd. Waar we eerst de kosten naar rato verdeelden, ben ik door tientallen lezers ervan overtuigd dat een systeem met elk een vast bedrag aan zakgeld eerlijker is. Dus dat doen we sindsdien.

Een van de liefste lezersreacties kreeg ik vorig jaar. Toen schreef ik over de film Coco waarin familieverhalen generaties lang worden doorverteld. Ik bekende dat de verhalen over mijn betovergrootouders verdwenen zijn en vroeg me af wanneer ik vergeten zou zijn. Daarop dook lezer Ton van den Berg de archieven in. Hij stuurde me de geboorte-akte van mijn betovergrootvader Theodoor Smeets en vertelde me dat deze naam waarschijnlijk een vernoeming was: toen de vader van Theodoor Smeets 19 was, stierf zijn 8-jarige broertje Theo. Ineens wist ik waar de naam van mijn opa, Thei Smeets, vandaan kwam. Of zoals Van den Berg schreef: ‘Dat deze jong overleden Theo 185 jaar na zijn korte leven – zelfs zonder mondelinge overlevering – nog niet vergeten is, mag misschien meer hoop geven voor de toekomst.’

Dank lezers, voor de hoop, liefde en vriendelijke correcties. Wat mij betreft op naar de volgende tien jaar.

Van Ionica Smeets is deze week verschenen: Superlogisch, met daarin de beste columns van de afgelopen tien jaar.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden