Die ene patiënt Hepatitis C

‘We hadden een verbond gesloten, zouden hem van dat rottige virus verlossen’

Medische experts over de patiënt die hun kijk op het vak veranderde. Deze week: maag-darm-leverarts Joost Drenth (54).

Foto Tzenko

‘Ik leerde hem kennen toen ik nog in opleiding was, een veertiger met een ruig leven achter de rug. Opgegroeid in een moeilijk gezin, uit huis geplaatst, daarna in aanraking gekomen met de zelfkant van de samenleving en verslaafd geraakt. In die tijd had hij hepatitis C opgelopen, een infectie van de lever, en daarom kwam hij onder mijn hoede. Er was in die tijd nog maar een medicijn tegen de ziekte, met ernstige bijwerkingen. Dat sloeg niet aan en vanaf dat moment werd genezing voor hem de heilige graal. Ik ben zelden een patiënt tegengekomen die zo achter een behandeling aan joeg. Hij zocht alles op, onze gesprekken kregen bijna een technisch karakter.

‘Gaandeweg ontdekte ik welke last hij met zich meedroeg. Zoveel bekenden van vroeger, die hetzelfde leven hadden geleid, waren inmiddels aan hepatitis overleden. Hij had het wrede gezicht van het virus gezien, vooral in het lichaam van zijn beste vriend, bij wie de ziekte de lever had gesloopt en het brein had beneveld. Dat moet mij niet gebeuren, zei hij. Hij was doodsbenauwd om dezelfde weg te gaan.

‘Door de jaren heen verdiepte onze relatie zich en werd ons contact vriendschappelijk. Toen er nieuwe medicijnen op de markt kwamen, waarmee het virus in een paar maanden tijd vrij eenvoudig kon worden bestreden, was ik zo blij voor hem. Maar de medicijnen hadden bij hem geen effect, hij was ontgoocheld. En toen kwam er vorig najaar een derde middel beschikbaar, dat paste bij het type virus in zijn lever. Het leek aanvankelijk goed te gaan maar hij kreeg klachten en daarom maakte ik een echo. Ik herinner me het moment waarop ik zijn lever op het scherm zag, het bonte beeld dat opdoemde. Ik was volkomen van slag. De CT-scan bracht daarna de bevestiging; hij had leverkanker.

‘Vijf weken geleden is hij naar een hospice gegaan. Ik heb hem opgezocht, hij heeft er een prachtig uitzicht over de Waal. Ik heb hem gezegd dat ik al die jaren met hem ben meegereden als metgezel, dat ik de route goed heb aangegeven maar onderweg niet goed heb opgelet. Ik had eerder een echo moeten maken. Ik doe dat altijd, maar bij hem heb ik dat nagelaten. Ik zie nu in waarom. Ik heb me in slaap laten sussen omdat zijn lever er eerder nog zo goed uitzag. We hadden een verbond gesloten, we zouden hem van dat rottige virus verlossen, een virus dat net zo van hem als van mij was geworden, en ik zat met hem te dicht op dat doel. De drang was zo groot, ik was ervan overtuigd dat het zou lukken.

‘Hij vroeg of een eerdere echo iets had uitgemaakt. Misschien niet, hij wilde geen operatie en al helemaal geen levertransplantatie. Toch heeft het me bescheiden gemaakt. Ik heb geleerd dat je altijd een brede blik moet houden, en voldoende afstand. En ik heb respect gekregen voor ziektes, ik heb gezien hoe die kunnen afwachten en dan iemand als een sluipmoordenaar kunnen bespringen.

‘Hij vertelde me dat hij zo trots was dat hij ooit met roken was gestopt. Het was de laatste verslaving die hij had overwonnen, het had het begin van een nieuw leven moeten worden. Maar wat hem zo’n angst inboezemde, gaat nu gebeuren, hij gaat net zo dood als zijn vrienden. En daar heb ik hem niet tegen kunnen beschermen. Hij wil het nog zo lang mogelijk volhouden. We appen met elkaar. Dank voor je bericht Joost, schreef hij laatst. Ik heb het naar mijn zin hier, bij de rivier. Ik denk aan je, soms.’

Joost Drenth Foto Eric Scholten
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.