Een demonstrant probeert te onderhandelen met een boze buurtbewoner in de wijk Mong Kok.
Een demonstrant probeert te onderhandelen met een boze buurtbewoner in de wijk Mong Kok. © AP

Met bevende handen veegde ik mijn tranen weg

Wie te volgen voor ooggetuigenverslagen van de #UmbrellaRevolution? We zetten de interessantste Engelstalige blogs, Twitter-accounts en Facebookpagina's voor u op een rij. In Vonk, het achtergrond- en opiniekatern bij de Volkskrant op zaterdag, kunt u morgen een essay lezen van de jonge schrijver Jason Y. Ng.

De Young Post is de jongerenpagina van de South China Morning Post, de belangrijkste Engelstalige krant van Hongkong. Tot vorige week waren er vooral artikelen te lezen over de Ice Bucket Challenge en voetbalwedstrijden voor goede doelen. Nu vind je er boeiende ooggetuigenverslagen van de protesten.

De Amerikaanse Ariel Conant (27) woont sinds drie jaar in Hongkong en werkt als verslaggever voor de Young Post. Zondagavond wikkelde ze een sjaal om haar gezicht en nam een grote fles water mee om zich tegen het traangas te beschermen. In haar blog beschrijft ze de onwerkelijke sfeer die er op dit moment in de stad hangt. Ze klom over een barricade van de politie en was verbaasd dat de agenten haar niet tegenhielden. Later greep de politie wel in, met traangas. 'Ik draaide me om en begon te rennen, op zoek naar een hap frisse lucht. Ik zag demonstranten, voorovergebogen, kuchend en overgevend van de rook. Maar iedereen hielp elkaar. Terwijl ik rende, drukten minstens drie mensen flessen water in mijn hand' (lees haar blog hier).

Vrienden in Beijing

'Klassenboycots? Studentenprotesten? Wat is dat?', kopt Young Wang (25), een Chinese in Hongkong. Ze schrijft hoe een vriend die voor een nationaal persbureau in Beijing werkt niet wist van de protesten, totdat ze Wang's bericht op Wechat zag, het Chinese Whatsapp. Ook op Weibo, het Chinese Twitter, zorgden de demonstraties het afgelopen weekend nog niet echt voor reuring. De 'Big V', populaire microbloggers, schreven nauwelijks over de demonstraties, ziet Wang. Chinezen moesten het doen met wat alledaagse blogjes over de protesten, als ze niet gecensureerd werden natuurlijk. 'Misschien volgen mijn vrienden op het vaste land het nieuws over de grens gewoon niet zo', overweegt Wang, maar een rondje langs grote nieuwszenders en kranten levert stilte en ruis op.

Overigens verwijst Young Wang in haar blog naar de meest populaire post waar wél verslag werd gedaan van de demonstraties. Eentje van zangeres Ho Wan-see met een foto waarop ze de demonstranten bedankt. Onder het bericht zouden tweehonderd reacties staan.

Tegengeluiden

Ik geloof dat de bijeffecten van de beweging het democratisch herstel in Hong Kong zullen belemmeren.

Olivia Lam

Wat vinden de studenten die niet in de protestwijken Admirality, Central, Causeway Bay en Mong Kok waren? Ook aan de zijlijn maken jongeren zich zorgen over het lot van de demonstranten. 'Als je wordt geslagen of gewond raakt door de politie, dan kun je niet naar het ziekenhuis omdat het medisch rapport kan worden gebruikt als bewijs dat je betrokken was bij 'illegale burgerlijke ongehoorzaamheid'', zegt Kate Ng (19), tweedejaars studente politicologie aan de University of Hong Kong. Ng wil niet deelnemen aan de klassenboycots, maar gaat voor haar klas spreken over het geweld dat wordt gebruikt tegen de vreedzame demonstranten. 'Sommigen zullen zeggen dat het slecht is dat ik naar college ga tijdens dit oproer, maar ik geloof echt dat iedereen zijn rol heeft om aan de beweging bij te dragen.'

'Ik ben het niet eens met Occupy Central. Ik geloof dat de bijeffecten van de beweging het democratisch herstel in Hong Kong zullen belemmeren', zegt Olivia Lam (16) van het Li Po Chun United World College. Natassja Chan (17) van het Shatin College neemt het op voor de politie. 'Die volgt uiteindelijk gewoon orders op omdat dat hun baan is', en 'de situatie is zo chaotisch geworden dat ze wel geweld moesten gebruiken'. Chan zegt dat sommige vaders van vrienden, die bij de politie zitten, in het ziekenhuis zijn beland.

Buenos Aires

Ook Hongkongers in het buitenland proberen hun steentje bij te dragen aan de beweging. De Facebook-pagina Hong Kong Democracy Now kreeg in een week tijd 35.000 likes. Een van de oprichters is Fred Lam (34). De reisjournalist die in Buenos Aires woont vloog dinsdagavond terug naar Hongkong om deel te nemen aan de protesten. Het doel van de pagina is om Hongkongers die niet fysiek deelnemen aan de protesten, toch een manier te geven om te helpen. Vrijwilligers vertalen persberichten en nieuwsartikelen in het Engels, Frans, Spaans, Nederlands en Kroatisch. Ook verspreiden ze foto's en video's van de protestbeweging. Een van de berichten laat een foto zien van demonstranten onder een reclameposter van Yves Saint Laurent. 'Veel mensen hebben de afgelopen twee dagen goederen gedoneerd aan Causeway Bay. We hebben een overvloed aan voedsel en water. Als jullie ons komen steunen, hoef je dus niet te ontbijten van te voren', staat er in het bijschrift.

Beeldend

'Mijn vader is een illustrator die in Hong Kong voor veel kranten gewerkt heeft', zegt Jason Y. Ng. 'Zijn werk had grote invloed op mij. Als kind las ik dezelfde verhalen in meerdere dagbladen en ik probeerde de verschillen in de berichtgeving te ontdekken. Dit oefende mijn kritisch en waarnemend vermogen.'  

Ng werd geboren in Hongkong, en bracht zijn volwassen leven door in Italië, de Verenigde Staten en Canada. Negen jaar geleden keerde hij terug in zijn geboortestad, waar hij werkt als jurist. In zijn vrije tijd schrijft hij, onder meer als muziekrecensent voor TimeOut Magazine. Ng schreef de boeken 'HONG KONG State of Mind' (2010) en 'No City for Slow Men' (2013). Op 9 november zal hij als panellid spreken op het Hong Kong International Literary Festival.

Nutteloze jongeren

Veel jongeren beseffen dat computerspelletjes, karaoke en televisieshows werken als maatschappelijke verdovingsmiddelen.

Jason Y. Ng

In de weekenden werkt Jason als docent schrijven en spreken in het openbaar. Hij vond tijd om voor Vonk, het achtergrond- en opinie katern bij de Volkskrant op zaterdag, een essay te schrijven. Morgen publiceren we het verhaal waarin hij zijn persoonlijke ervaringen tijdens de protesten van afgelopen week combineert met politieke analyse. Hier kunt u alvast een fragment lezen.

'In een paar dagen tijd heeft de Paraplu-Revolutie al een complete generatie bewuster gemaakt. Veel jongeren beseffen nu dat de politiek ook hun persoonlijke leven raakt en niet zo ongenaakbaar is als hun ouders of sommige leeftijdgenoten dachten. Ze beseffen ook dat computerspelletjes, karaoke en televisieshows wellicht werken als maatschappelijke verdovingsmiddelen die erop gericht zijn om hun aandacht af te leiden van wat er werkelijk toe doet en van hen 'fai tsing' te maken (letterlijk: nutteloze jongeren) die zich slaafs aan de regels houden die door anderen zijn bedacht. Deze studenten zijn opgestaan nu het echt nodig is en eisen een toekomst voor zichzelf.'

De leiders

Wie zijn de leiders van de opstand in Hong Kong? De BBC schreef dat de organisatoren van de protesten drie gematigde figuren zijn: Benny Tai, een universitair docent rechten, Chan Kin-man, universitair docent sociologie, en de dominee Chu Yiu-ming. De Hong Kong Federatie van Studenten wordt geleid door Alex Chow en Lester Chung. Joshua Wong is de 17-jarige leider van de scholierenbeweging 'Scholarism', die twee jaar geleden tegen het 'patriottisch onderwijs' begon te protesteren.

Aanvankelijk hadden Tai, Kin-man en Yiu-ming een vreedzaam protest gepland dat op 1 oktober moest beginnen. Maar vorige week maandag zijn de studentenprotesten begonnen. Was er aanvankelijk alleen nog sprake van een klassenboycot, vorige week vrijdag bestormden de studenten het belangrijkste overheidscomplex en vonden scholieren, studenten en de oudere generatie elkaar in de protesten van de Umbrella Revolution.