'De ongekroonde parasieten van Lowlands: de bekerrapers'
© ANP

'De ongekroonde parasieten van Lowlands: de bekerrapers'

Onder de bekerrapers op Lowlands niet alleen Polen maar ook veertigers uit Purmerend, schrijft columnist Johan Fretz. 'Ze horen geen noot, ze dansen geen pas, ze zijn hier om zoveel mogelijk geld te verzamelen.'

 
Zombies die over de grond en door het gore afval kruipen voor een paar stukken plastic, dan gun ik eigenlijk niemand

Dat Lowlands niet alleen maar bezocht wordt door festivalliefhebbers, bleek afgelopen weekend maar weer. Te midden van de euforische massa, de prachtige optredens en overweldigende feestvreugde, zag ik ze daar telkens weer: de ongekroonde parasieten van het festival: de professionele bekerrapers.

Het zit zo: Lowlands schenkt alle drank in plastic bekers. Die plastic bekers kun je inleveren. Voor tien plastic bekers krijg je een muntje. Een ongebruikt muntje kun je aan het einde van het festival weer inleveren voor 2 euro 60. De meeste festivalgangers zijn hier natuurlijk niet mee bezig. Je smijt dat ding in de prullenbak of gooit het, nog halfvol met bier, euforisch in de lucht omdat de helden van The Opposites het dak van de Alpha eraf knallen.

Purmerend
Maar er zijn dus mensen die enkel en alleen naar Lowlands komen om drie dagen lang bekers te rapen. Ze horen geen noot, ze dansen geen pas, ze zijn hier om zoveel mogelijk geld te verzamelen. Een soort seizoenswerkers eigenlijk, maar vergis je niet: het betreft hier niet alleen Polen, we zien ook gezellige veertigers uit Purmerend en Dronten. Zal het de crisis zijn? Zeker is dat je er een aardig zakcentje aan kunt overhouden.
 
Ik las laatst in een artikel dat een professionele bekerraper vorig jaar in een weekendje Lowlands 3000 euro bij elkaar sprokkelde. 3000 euro?! Dat betekent dus dat hij omgerekend ongeveer 11530 bekers heeft opgehaald. Goeie genade: als je daar geen hernia aan overhoudt, dan weet ik het ook niet. Want denk niet dat de bekers allemaal voor het oprapen liggen. Je ziet de professionals vaak vuistdiep in de goorste vuilnisbakken duiken, of over de grond kruipen tussen de dansende bezoekers om de platgetrapte bekertjes snel op te rapen. In hun ogen zie je een obsessieve blik, het is de blik van de plasticfundamentalisten.
 
Waardigheid?
Natuurlijk moet iedereen vooral doen wat hij wil op Lowlands, maar de aanblik van deze fanatieke rapers heeft iets treurigs, zeker te midden van zoveel zorgeloze blijdschap. Als ik een kalende huisvader van vijfenveertig met een snor zie die fanatiek in een vuilniszak zit te wroeten, denk ik toch: heb je dan geen enkele schaamte of waardigheid meer?

Ik snap dat mensen geldproblemen hebben en met een paar festivals bekers rapen kun je zomaar een heel aardig jaarinkomen inzamelen, maar kunnen we niet gewoon afspreken dat we onze bekers gewoon zelf in de prullenbak gooien of dat er statiegeld op zit? Dan levert de Nederlander zijn beker zelf wel weer in bij de bar. Een kleine moeite om voortaan deze mensonterende beelden te voorkomen: zombies die over de grond en door het gore afval kruipen voor een paar stukken plastic, dan gun ik eigenlijk niemand.
 
Eerste biertje
Gisteren, aan het einde van het festival, toen alle bezoekers brak, voldaan en veelal ook blut het terrein verlieten, zag ik een bekerraper zijn eerste biertje opentrekken. Niemand keek naar hem om, maar het leek de beste man allemaal niet te deren. Hij stond bij de receptie te wachten tot hij zijn lading bekers kon inleveren.

Toen bedacht ik plots een geweldig concept voor volgend jaar. Op het Lowlands-terrein staan ook ieder jaar stellages, grote kunstwerken tussen de feesttenten. Het lijkt me mooi als we volgend jaar een reusachtige muizenvallen neerzetten waar onrealistisch grote plastic bekers in liggen. Een leuk geintje om aandacht te vragen voor de mensonterende bekerraap-toestanden en de mensenrechten op Festivals.

Johan Fretz is cabaretier, schrijver en columnist voor de Volkskrant.