‘Na een wedstrijd of training is het stadion binnen een uur leeg’

FC Groningen verhuist. Deze maand betrekt de club een nieuw stadion: Euroborg. Het legendarische Oosterparkstadion verdwijnt. Het terrein aan de Zaagmuldersweg wordt bebouwd....

‘Houdt u van het leven? Verspil dan geen tijd, want daar bestaat het leven uit.’ Groningse wijsheid op een krijtbordje in het spelershome. Verder een biljarttafel, een tv, een computer en een leeshoek. Aan de muur prijken foto’s van oudgedienden: Erwin Koeman, Patrick Lodewijks en Milko Djurovski. ‘In goeie tijden was het erg gezellig hier’, vertelt Minco Huizinga (61), sinds 26 jaar de beheerder van het spelershome. ‘Voor de wedstrijd een bakkie, na de wedstrijd een biertje, spelers bleven hangen. Iedereen liep in en uit, spelers, hun familie, businessclubleden. Nu is het anders, binnen een uur na de wedstrijd of training is het stadion leeg.’Minco’s broer Theo (59) zette zo’n dertig jaar geleden het spelershome op, ‘omdat het in begon te raken’. Toen hij vier jaar later teammanager werd van de A-selectie nam zijn broer de taken over. Een baan als bouwvakker combineerde hij moeiteloos met de ‘kantine’. ‘Koffie zetten, op wedstrijddagen een kadetje smeren, meer was het niet.’De broers herinneren zich nog goed hoe klein bemeten het stadion in hun begintijd was. Ze hebben het over het bestuurskamertje, het hokje van Renze de Vries (oud-voorzitter) en het washokje naast het trainingsveld.Het Oosterpark was ouderwets, vinden de Huizinga’s, maar beregezellig. ‘In de kleedkamers lagen houten vlonders voor de banken. Amateuristisch, maar het had wat’, zegt Theo. Minco: ‘In het spelershome stond alleen een radiootje. Nu gaat de tv of de computer meteen aan. Vroeger werd onderling veel meer gepraat.’Theo: ‘Erwin Koeman stond ’s ochtends om kwart over acht al voor de deur om te klaverjassen. Dat gebeurde de hele dag door.’Met het bouwen van de nieuwe hoofdtribune werden alle ruimtes vergroot en vernieuwd. Ook het spelershome. Minco: ‘Het werk werd ook anders, omdat de jongens tussen de middag zelfgemaakte soep kwamen eten.’ Tegenwoordig zorgt de cateraar voor de middagmaaltijd, maar de koffiekan op het warmhoudertje is nog steeds niet ingeruild voor een luxe automaat. Ook de afwas en het schoonhouden van het spelershome heeft Minco in eigen beheer. Relaxt gaat hij met de stofzuiger rond, ondertussen de tv en het trainingsveld in de gaten houdend. Hij vreest dat de sfeer van het Oosterpark zal verdwijnen. ‘Hoe groter het spelershome wordt, hoe minder sfeer.’Theo: ‘De sfeer van het Oosterpark gaat er steeds meer af. Vroeger was het een ons-kent-ons-wereldje, nu ken ik van de 600 businessclubleden nog maar 200 mensen. Maar de mensen die hier werken gaan zelden weg. Dat zal in Euroborg niet anders zijn.’ Hij mijmert over het afscheid. ‘Elke dag rijd ik die Zaagmuldersweg op, de poort door en parkeer ik mijn auto op dezelfde plek. Alsof ik thuiskom. Je ziet de trainingsvelden liggen, in Euroborg zie je vooral beton.’ ‘Op de gang kom ik elke dag dezelfde mensen tegen, we ouwehoeren wat en gaan aan het werk.’ Hij wijst op de plek die voor hem nostalgische herinneringen zal hebben. Links voor de spelerstunnel – voor zover het een tunnel is – staat een houten tafel. Bedekt met een gebloemd plastic zeiltje, alsof het er al decennia ligt. Eromheen een paar oude stoelen. ‘Na elke wedstrijd drink ik hier met de materiaalmensen en de masseur een biertje. Dit is het middelpunt van het Oosterpark. Hier komt iedereen langslopen, van boven naar onder, van links naar rechts. Ik vraag me af of die tafel meegaat naar Euroborg.’