Normcore collage - van links naar rechts; Elaine uit Seinfeld, Jerry uit Seinfeld, president Obama, Steven Carell, David & Samantha Cameron, Jerry in Seinfeld en George in Seinfeld.
Normcore collage - van links naar rechts; Elaine uit Seinfeld, Jerry uit Seinfeld, president Obama, Steven Carell, David & Samantha Cameron, Jerry in Seinfeld en George in Seinfeld. © ANP, NBC

Fleecetruien en witte sokken: normcore is het nieuwe hipster

Er waart een spook door het straatbeeld. Het heet niet hipster, gothic of - even graven - alto. Het is onzichtbaar, zoals het een spook betaamt. De modieuze geest die nu door de straten van Soho en Brooklyn doolt, heet 'normaal' en is op sociale media beter bekend als normcore.

 
Ik zie het verschil niet meer tussen artistieke jeugd en Amerikaanse toeristen van middelbare leeftijd
Journaliste Fiona Duncan

Het is allemaal de schuld van New York Magazine. 'Ik zie het verschil niet meer tussen artistieke jeugd en Amerikaanse toeristen van middelbare leeftijd', schreef de journaliste Fiona Duncan onlangs over haar buurtgenoten. De hipsters kleden zich als het publiek van de vroegere Jerry Springer Show: witte sportsokken in witte sportschoenen, basketbalshorts of jeans in wortelmodel, fleecetrui. Een vriend-met-verstand-van-zaken hielp haar met de duiding van de kwestie: de trend die ze waarnam, heet normcore, een term die door het obscure New Yorkse trendbureau K-Hole werd gelanceerd.

 
Obama draagt mom jeans, terwijl Poetin eruit ziet als iemand die met beren worstelt en naar olie boort
Sarah Palin
7 essentiële normcore-items
1. Wijde jeans in wortelmodel of met rechte pijpen
2. Overhemd - geruit of pastel - in de broek
3. Witte sportsok
4. Onbeduidende sneakers
5. Spijkerhemd
6. Fleecetrui
7. Honkbalpet

Na de rentree van de worteljeans en de opmars van de New Balance-sneaker was het slechts een kwestie van tijd voordat het modieuze volk er van top tot teen zou bijlopen als de cast van jarennegentigseries als Seinfeld of Full House. Wild hoor, die Levi's 501. Wie het ernst is, koopt de broek een paar maten groter en propt er een zeegroene polo in. Kortom: de milkshakeslurpende McDonald'sklant als stijlicoon.

Renaissance van de sportsok
Nu de renaissance van de sportsok een naam heeft, verspreidt normcore zich snel over sociale media - veelal voorzien van hoon. De trend ging viral en politiseerde zelfs: Sarah Palin uitte bij Fox kritiek op president Obama, nadat ze hem op een foto in spijkerbroek met Poetin had zien bellen. De vrouw die - opdat wij niet vergeten - in 2008 in de race was voor het vicepresidentschap stelde dat Obama mom jeans droeg, terwijl Poetin eruit zou zien 'als iemand die met beren worstelt en naar olie boort'.

Met gevoel voor ironie vroegen bloggers zich meteen af of Obama meegaat met de trend. 'Is Obama te normcore om Poetin te verslaan?', kopte het blog Gawker. Tijdschrift GQ nam het op de site op voor de president. 'In zijn vrije tijd draagt hij inderdaad veel jeans en polo's. Niet erg sexy, maar zo is hij nou eenmaal. De look zegt: ik ben druk.' De conclusie, volgens GQ: 'Straight-up Original Normcore.'

 
De millennials, de generatie geboren na 1980, zouden met normcore terugkeren naar hun jeugd

Per ongeluk
De factoren tijd, desinteresse en stille hoop de beste basketballer ter wereld te zijn, zullen inderdaad meer invloed hebben op Obama's garderobe dan enig trendgevoel. Als de president al normcore is, dan is hij dat toch echt per ongeluk.

Voor de modieuzen op straat ligt dat anders. De trend zou een reactie zijn op de vermoeiende zucht naar authenticiteit. Hipsters willen zich onderscheiden, iets dragen wat anderen niet dragen. De ironie wil dat hun uniform blind uit te tekenen is. Loop een willekeurige vintagewinkel binnen en daar hangen de identieke afgeknipte spijkerbroeken, buiktruitjes en hoog dicht te knopen hemden. De rode lippen voor vrouwen en knotjes op de hoofden van beide seksen zijn de laatste schroefjes van de IKEA-kast.

Onderscheidend
Als zelfs kleding die onderscheidend moet zijn gelijkvormig wordt, zit er weinig anders op dan je te bekeren tot de fleecetrui, non-descript en alom verkrijgbaar. De millennials, de generatie geboren na 1980, zouden met normcore terugkeren naar hun jeugd. De tijd dat ouders hun 's ochtends blind een spijkerbroek en trui toewierpen. De tijd dat ze hun identiteit nog niet ontleenden aan kleding, maar aan wie op welk feestje mocht komen.

'De esthetische precedent van normcore ligt in de jaren negentig', schreef Duncan in New York Magazine. Met de wijde hemden en spijkerbroeken onderscheidden pubers zich destijds van de modische en maatschappelijke status quo. Nu wordt diezelfde stijl ingezet om zich af te zetten tegen de norm van het anders moeten zijn. 'Internet en mondialisering hebben de mythe van het individualisme onderuitgehaald (we zijn allemaal een van de zeven miljard)', ronkte het blad. 'Normcore is een lege bladzijde en een open geest.'

 
Ja ja ja, heel fijn die open geest; ondertussen schrijft New York Magazine ons dus wel voor erbij te lopen als een leger Bob Sagets

Open geest
Ja ja ja, heel fijn die open geest; ondertussen schrijft New York Magazine ons dus wel voor erbij te lopen als een leger Bob Sagets. Zo lijkt de antistijl met voorgeschreven kenmerken niet meer te zijn dan een volgende bladzijde in de enigszins voorspelbare evolutie van de hipsterdracht. Als de trend doorzet, hangen binnen afzienbare tijd ook de Nederlandse vintagewinkels vol met identieke mom jeans, coltruien en fleecewear.

De oprichters van K-hole, het New Yorkse trendbureau dat de term muntte, zullen normcore met de handen in het beknotte haar viral hebben zien gaan na de publicatie in New York Magazine. Dát hadden ze niet bedoeld. Ze introduceerden de term oktober 2013 in Youth Mode: A report on freedom - het Genesis van de normcore.

Langs protserig hippe teksten als 'jong zijn is een modus, een houding' en 'denk aan de keer dat je zo veel drugs nam op Burning Man (een festival, red.) dat je vloeibaar werd', valt een definitie te destilleren die juist het tegenovergestelde is van wat nu het internet over gaat: 'Normcore past zich aan de situatie aan', 'als de ogen van de Mona Lisa' en: 'Normcore erkent dat je keuzen als consument tijdelijk zijn. Mensen doen water bij de wijn, zijn inconsistent. Dat je de ene dag voor het een kiest en de andere dag voor het ander maakt je niet hypocriet.'

Kortom: de stijl heeft juist geen voorschriften, behalve dat deze per situatie wisselt. Wie zich nu weer de o-zo-normale wortelbroek en fleecetrui laat dicteren, doet niet aan normcore maar aan acting basic - aldus K-Hole.

Helaas, die theoretische nuances gingen voorbij aan New York Magazine - evenals aan alle media die volgden. Fiona Duncan, auteur van het stuk, betuigde op Facebook spijt voor haar omissie: ze had acting basic en normcore met elkaar verward. Te laat natuurlijk: de wereld had eindelijk een woord gevonden voor het jeansmodel van Jerry Seinfeld en omarmde de internetfähige term hartstochtelijk. En dus zit president Obama plotseling opgescheept met een kast vol normcore - het is maar de vraag of een saaie term als acting basic die virale kracht had gehad. Toch best lastig nog, normaal zijn.